fajny

Polish

Etymology

    From German fein + Polish -ny. Compare English fine.

    Pronunciation

     
    • IPA(key): /ˈfaj.nɘ/
    • Audio:(file)
    • Rhymes: -ajnɘ
    • Syllabification: faj‧ny

    Adjective

    fajny (comparative fajniejszy, superlative najfajniejszy, derived adverb fajnie or fajno, diminutive fajniuchny)

    1. (colloquial) cool, neat, great, nice (very interesting or exciting)
      Synonyms: see Thesaurus:dobry
    2. (Zagórze) synonym of dobry / odpowiedni

    Declension

    Declension of fajny (hard)
    singular plural
    masculine animate masculine inanimate feminine neuter virile (= masculine personal) non-virile
    nominative/vocative fajny fajna fajne fajni fajne
    genitive fajnego fajnej fajnego fajnych
    dative fajnemu fajnej fajnemu fajnym
    accusative fajnego fajny fajną fajne fajnych fajne
    instrumental fajnym fajną fajnym fajnymi
    locative fajnym fajnej fajnym fajnych

    Derived terms

    adjectives
    adverbs
    • fajowo
    • fajowsko
    verbs
    • fajnować impf

    Descendants

    • → Belarusian: фа́йны (fájny)
    • → Ukrainian: фа́йний (fájnyj)

    Further reading

    • “fajny”, in Wielki słownik języka polskiego‎[1] (in Polish), Instytut Języka Polskiego PAN
    • “fajny”, in Polish dictionaries at PWN‎[2] (in Polish)
    • Józefa Kobylińska (2001), “fajny”, in Marian Kucała, editor, Słownik gwary gorczańskiej (zagórzańskiej)‎[3] (in Polish), Kraków: Wydawnictwo Naukowe Akademii Pedagogicznej, →ISBN, page 37