exscreo

Latin

Alternative forms

Etymology

    From ex- + screō.

    Pronunciation

    Verb

    exscreō (present infinitive exscreāre, perfect active exscreāvī, supine exscreātum); first conjugation

    1. (ambitransitive) to cough up, to spit out by coughing, hawk
      • 77 CE – 79 CE, Plinius Maior, Naturalis Historia 24.73:
        caules eorum teneri tunduntur exprimiturque sucus, mox sole cogitur in crassitudinem mellis; singulari remedio contra mala oris oculorumque, sanguinem exscreantes, anginas, vulvas, sedes, coeliacos intellegitur potus aut inlitus.
        (please add an English translation of this quotation)
      • 121 CE, Suetonius, De vita Caesarum Vita Neronis 24:
        In certando vero ita legi oboediebat, ut numquam exscreare ausus sudorem quoque frontis brachio detegeret; […]
        (please add an English translation of this quotation)

    Conjugation

    Derived terms

    • exscreātiō / excreātiō

    Descendants

    • Italo-Romance: (if not, even if unlikely, directly from screāre)
      • Italian: screare (archaic)
    • Borrowings:
      • → Italian: escreare
      • ⇒ English: excreate (obsolete)

    References

    • “exscreo”, in Charlton T. Lewis and Charles Short (1879), A Latin Dictionary, Oxford: Clarendon Press
    • “exscreo”, in Gaffiot, Félix (1934), Dictionnaire illustré latin-français, Hachette.