excogitare

Latin

Verb

excōgitāre

  1. inflection of excōgitō:
    1. present active infinitive
    2. second-person singular present passive imperative/indicative

Romanian

Etymology

    From excogita + -re.

    Noun

    excogitare f (plural excogitări)

    1. excogitation

    Declension

    singular plural
    indefinite definite indefinite definite
    nominative-accusative excogitare excogitarea excogitări excogitările
    genitive-dative excogitări excogitării excogitări excogitărilor
    vocative excogitare, excogitareo excogitărilor