erudio
Latin
Etymology
Etymology tree
From ex- (“out of, away from”) + rudis (“uncultivated, unrefined; unlearned, unskilled”) + -iō.
Pronunciation
- (Classical Latin) IPA(key): [eːˈrʊ.di.oː]
- (modern Italianate Ecclesiastical) IPA(key): [eˈruː.di.o]
Verb
ērudiō (present infinitive ērudīre, perfect active ērudīvī or ērudiī, supine ērudītum); fourth conjugation
Conjugation
Conjugation of ērudiō (fourth conjugation)
Derived terms
Descendants
References
- “erudio”, in Charlton T. Lewis and Charles Short (1879), A Latin Dictionary, Oxford: Clarendon Press
- “erudio”, in Charlton T. Lewis (1891), An Elementary Latin Dictionary, New York: Harper & Brothers
- “erudio”, in Gaffiot, Félix (1934), Dictionnaire illustré latin-français, Hachette.
- Carl Meißner; Henry William Auden (1894), Latin Phrase-Book[1], London: Macmillan and Co.
- to receive instruction from some one: institui or erudiri ab aliquo
- to teach some one letters: erudire aliquem artibus, litteris (but erudire aliquem in iure civili, in re militari)
- to receive instruction from some one: institui or erudiri ab aliquo
Categories:
- Latin terms prefixed with ex-
- Latin terms derived from the Proto-Indo-European word *h₁éǵʰs
- Latin terms suffixed with -io (fourth conjugation)
- Latin 4-syllable words
- Latin terms with IPA pronunciation
- Latin lemmas
- Latin verbs
- Latin fourth conjugation verbs
- Latin fourth conjugation verbs with perfect in -īv-
- Latin fourth conjugation verbs with perfect in -i-
- Latin words in Meissner and Auden's phrasebook
- la:Education