eremiticus

Latin

Etymology

    From erēmīta + -icus.

    Pronunciation

    Adjective

    erēmīticus (feminine erēmītica, neuter erēmīticum); first/second-declension adjective

    1. (Late Latin) hermitic, eremitic
      Synonym: anachōrēticus

    Declension

    First/second-declension adjective.

    Descendants

    • → Catalan: eremític
    • → French: érémitique
    • → Galician: eremítico
    • → Italian: eremitico
    • → Occitan: eremitic
    • → Portuguese: eremítico
    • → Romanian: eremitic
    • → Spanish: eremítico

    References

    • “eremiticus”, in Gaffiot, Félix (1934), Dictionnaire illustré latin-français, Hachette.