episcopatus

Latin

Etymology

    From episcopus + -ātus.

    Noun

    episcopātus m (genitive episcopātūs); fourth declension (Late Latin)

    1. (Late Latin) bishopric, episcopate

    Declension

    Fourth-declension noun.

    singular plural
    nominative episcopātus episcopātūs
    genitive episcopātūs
    episcopātûs
    episcopātuum
    dative episcopātuī episcopātibus
    accusative episcopātum episcopātūs
    ablative episcopātū episcopātibus
    vocative episcopātus episcopātūs

    Descendants

    References

    • “episcopatus”, in Charlton T. Lewis and Charles Short (1879), A Latin Dictionary, Oxford: Clarendon Press
    • "episcopatus", in Charles du Fresne du Cange, Glossarium Mediæ et Infimæ Latinitatis (augmented edition with additions by D. P. Carpenterius, Adelungius and others, edited by Léopold Favre, 1883–1887)
    • “episcopatus”, in Gaffiot, Félix (1934), Dictionnaire illustré latin-français, Hachette.
    • episcopatus in Ramminger, Johann (16 July 2016 (last accessed)), Neulateinische Wortliste: Ein Wörterbuch des Lateinischen von Petrarca bis 1700‎[1], pre-publication website, 2005-2016