enformighet

Swedish

Etymology

From enformig +‎ -het.

Noun

enformighet c (uncountable)

  1. monotony, tediousness

Declension

Declension of enformighet
nominative genitive
singular indefinite enformighet enformighets
definite enformigheten enformighetens
plural indefinite — —
definite — —

Further reading

  • “enformighet”, in Svenska Akademiens ordböcker [Dictionaries of the Swedish Academy] (in Swedish)