ecastor

Latin

Etymology

    From ē (“by”) + Castor (“Castor”), literally “by Castor”.

    Pronunciation

    Interjection

    ēcastor

    1. an expression of surprise, annoyance or excitedness

    Usage notes

    • Generally used by women, according to classical sources.[1][2]

    References

    1. ^
      c. 177 CE, Aulus Gellius, Noctes Atticae 11.6.1:
      In veteribus scriptis neque mulieres Romanae per Herculem deiurant neque viri per Castorem.
      (please add an English translation of this quotation)
    2. ^
      c. AD 375, Flavius Sosipater Charisius, Artis Grammaticae libri V. 198:
      Edio fidio, per Iovem vel fidem filiumve Iovis Herculem. Quae iuratio propria virorum est, ut feminarum edepol ecastor eiuno.
      (please add an English translation of this quotation)

    Further reading

    • “ecastor”, in Charlton T. Lewis and Charles Short (1879), A Latin Dictionary, Oxford: Clarendon Press
    • “ecastor”, in Charlton T. Lewis (1891), An Elementary Latin Dictionary, New York: Harper & Brothers
    • “ecastor”, in Gaffiot, Félix (1934), Dictionnaire illustré latin-français, Hachette.
    • ecastor in Georges, Karl Ernst; Georges, Heinrich (1913–1918), Ausführliches lateinisch-deutsches Handwörterbuch, 8th edition, volume 1, Hahnsche Buchhandlung