easraigh

Irish

Etymology

From easair (“bedding, litter”) +‎ -igh (verbal suffix).

Verb

easraigh (present analytic easraíonn, future analytic easróidh, verbal noun easrú, past participle easraithe)

  1. (transitive) to litter, strew; scatter, sprinkle

Conjugation

Conjugation of easraigh (second conjugation)
indicative singular plural direct relative autonomous
first second third first second third
present easraím easraíonn tú;
easraír†
easraíonn sé, sí easraímid;
easraíonn muid
easraíonn sibh easraíonn siad;
easraíd†
a easraíonn; a easraíos easraítear
past d'easraigh mé; d'easraíos /
easraigh mé‡; easraíos‡
d'easraigh tú; d'easraís /
easraigh tú‡; easraís‡
d'easraigh sé, sí /
easraigh sé, sí‡
d'easraíomar; d'easraigh muid /
easraíomar‡; easraigh muid‡
d'easraigh sibh; d'easraíobhair /
easraigh sibh‡; easraíobhair‡
d'easraigh siad; d'easraíodar /
easraigh siad‡; easraíodar‡
a d'easraigh easraíodh;
heasraíodh†
past habitual d'easraínn /
easraínn‡
d'easraíteá /
easraíteá‡
d'easraíodh sé, sí /
easraíodh sé, sí‡
d'easraímis; d'easraíodh muid /
easraímis‡; easraíodh muid‡
d'easraíodh sibh /
easraíodh sibh‡
d'easraídís; d'easraíodh /
easraídís‡; easraíodh siad‡
a d'easraíodh d'easraítí /
easraítí‡
singular plural direct relative autonomous
first second third first second third
future easróidh mé;
easród;
easróchaidh mé†
easróidh tú;
easróir†;
easróchaidh tú†
easróidh sé, sí;
easróchaidh sé, sí†
easróimid;
easróidh muid;
easróchaimid†;
easróchaidh muid†
easróidh sibh;
easróchaidh sibh†
easróidh siad;
easróid†;
easróchaidh siad†
a easróidh; a easrós; a easróchaidh†; a easróchas† easrófar; easróchar†
conditional d'easróinn; d'easróchainn† /
easróinn‡; easróchainn†‡
d'easrófá; d'easróchthᆠ/
easrófá‡; easróchthᆇ
d'easródh sé, sí; d'easróchadh sé, s토/
easródh sé, sí‡; easróchadh sé, s톇
d'easróimis; d'easródh muid; d'easróchaimis†; d'easróchadh muid† /
easróimis‡; easródh muid‡; easróchaimis†‡; easróchadh muid†‡
d'easródh sibh; d'easróchadh sibh† /
easródh sibh‡; easróchadh sibh†‡
d'easróidís; d'easródh siad; d'easróchaidís†; d'easróchadh siad† /
easróidís‡; easródh siad‡; easróchaidís†‡; easróchadh siad†‡
a d'easródh; a d'easróchadh† d'easrófaí; d'easróchtha토/
easrófaí‡; easróchtha톇
subjunctive singular plural direct relative autonomous
first second third first second third
present go n-easraí mé;
go n-easraíod†
go n-easraí tú;
go n-easraír†
go n-easraí sé, sí go n-easraímid;
go n-easraí muid
go n-easraí sibh go n-easraí siad;
go n-easraíd†
— go n-easraítear
past dá n-easraínn dá n-easraíteá dá n-easraíodh sé, sí dá n-easraímis;
dá n-easraíodh muid
dá n-easraíodh sibh dá n-easraídís;
dá n-easraíodh siad
— dá n-easraítí
imperative singular plural direct relative autonomous
first second third first second third
— easraím easraigh easraíodh sé, sí easraímis easraígí;
easraídh†
easraídís — easraítear
past participle easraithe
verbal noun easrú

† archaic or dialect form
‡ dependent form

  • Alternative verbal noun: easradh

Mutation

Mutated forms of easraigh
radical eclipsis with h-prothesis with t-prothesis
easraigh n-easraigh heasraigh not applicable

Note: Certain mutated forms of some words can never occur in standard Modern Irish.
All possible mutated forms are displayed for convenience.

Further reading

  • Dinneen, Patrick S. (1927), “easruiġim”, in Foclóir Gaeḋilge agus Béarla [Irish and English Dictionary], 2nd edition, Dublin: Irish Texts Society, page 398; reprinted with additions 1996, →ISBN
  • Ó Dónaill, Niall (1977), “easraigh”, in Foclóir Gaeilge–Béarla [Irish–English Dictionary], Dublin: An Gúm, →ISBN