earcaigh

Irish

Etymology 1

(This etymology is missing or incomplete. Please add to it, or discuss it at the Etymology scriptorium.) Compare earcach (“recruit”, noun).

Verb

earcaigh (present analytic earcaíonn, future analytic earcóidh, verbal noun earcú, past participle earcaithe)

  1. (ambitransitive) recruit
    Synonym: liostáil
Conjugation
Conjugation of earcaigh (second conjugation)
indicative singular plural direct relative autonomous
first second third first second third
present earcaím earcaíonn tú;
earcaír†
earcaíonn sé, sí earcaímid;
earcaíonn muid
earcaíonn sibh earcaíonn siad;
earcaíd†
a earcaíonn; a earcaíos earcaítear
past d'earcaigh mé; d'earcaíos /
earcaigh mé‡; earcaíos‡
d'earcaigh tú; d'earcaís /
earcaigh tú‡; earcaís‡
d'earcaigh sé, sí /
earcaigh sé, sí‡
d'earcaíomar; d'earcaigh muid /
earcaíomar‡; earcaigh muid‡
d'earcaigh sibh; d'earcaíobhair /
earcaigh sibh‡; earcaíobhair‡
d'earcaigh siad; d'earcaíodar /
earcaigh siad‡; earcaíodar‡
a d'earcaigh earcaíodh;
hearcaíodh†
past habitual d'earcaínn /
earcaínn‡
d'earcaíteá /
earcaíteá‡
d'earcaíodh sé, sí /
earcaíodh sé, sí‡
d'earcaímis; d'earcaíodh muid /
earcaímis‡; earcaíodh muid‡
d'earcaíodh sibh /
earcaíodh sibh‡
d'earcaídís; d'earcaíodh /
earcaídís‡; earcaíodh siad‡
a d'earcaíodh d'earcaítí /
earcaítí‡
singular plural direct relative autonomous
first second third first second third
future earcóidh mé;
earcód;
earcóchaidh mé†
earcóidh tú;
earcóir†;
earcóchaidh tú†
earcóidh sé, sí;
earcóchaidh sé, sí†
earcóimid;
earcóidh muid;
earcóchaimid†;
earcóchaidh muid†
earcóidh sibh;
earcóchaidh sibh†
earcóidh siad;
earcóid†;
earcóchaidh siad†
a earcóidh; a earcós; a earcóchaidh†; a earcóchas† earcófar; earcóchar†
conditional d'earcóinn; d'earcóchainn† /
earcóinn‡; earcóchainn†‡
d'earcófá; d'earcóchthᆠ/
earcófá‡; earcóchthᆇ
d'earcódh sé, sí; d'earcóchadh sé, s토/
earcódh sé, sí‡; earcóchadh sé, s톇
d'earcóimis; d'earcódh muid; d'earcóchaimis†; d'earcóchadh muid† /
earcóimis‡; earcódh muid‡; earcóchaimis†‡; earcóchadh muid†‡
d'earcódh sibh; d'earcóchadh sibh† /
earcódh sibh‡; earcóchadh sibh†‡
d'earcóidís; d'earcódh siad; d'earcóchaidís†; d'earcóchadh siad† /
earcóidís‡; earcódh siad‡; earcóchaidís†‡; earcóchadh siad†‡
a d'earcódh; a d'earcóchadh† d'earcófaí; d'earcóchtha토/
earcófaí‡; earcóchtha톇
subjunctive singular plural direct relative autonomous
first second third first second third
present go n-earcaí mé;
go n-earcaíod†
go n-earcaí tú;
go n-earcaír†
go n-earcaí sé, sí go n-earcaímid;
go n-earcaí muid
go n-earcaí sibh go n-earcaí siad;
go n-earcaíd†
— go n-earcaítear
past dá n-earcaínn dá n-earcaíteá dá n-earcaíodh sé, sí dá n-earcaímis;
dá n-earcaíodh muid
dá n-earcaíodh sibh dá n-earcaídís;
dá n-earcaíodh siad
— dá n-earcaítí
imperative singular plural direct relative autonomous
first second third first second third
— earcaím earcaigh earcaíodh sé, sí earcaímis earcaígí;
earcaídh†
earcaídís — earcaítear
past participle earcaithe
verbal noun earcú

† archaic or dialect form
‡ dependent form

Derived terms
  • earcaíocht f (“(act of) recruiting; recruitment”)

Etymology 2

Noun

earcaigh m

  1. inflection of earcach (“recruit”):
    1. vocative/genitive singular
    2. nominative/dative plural

Mutation

Mutated forms of earcaigh
radical eclipsis with h-prothesis with t-prothesis
earcaigh n-earcaigh hearcaigh not applicable

Note: Certain mutated forms of some words can never occur in standard Modern Irish.
All possible mutated forms are displayed for convenience.

Further reading