dzielny

Polish

Etymology

    Inherited from Old Polish dzielny, from Proto-Slavic *dělьnъ, from *dě̀lo + *-ьnъ. By surface analysis, działo +‎ -ny.

    Pronunciation

     
    • IPA(key): /ˈd͡ʑɛl.nɘ/
    • Audio:(file)
    • Rhymes: -ɛlnɘ
    • Syllabification: dziel‧ny

    Adjective

    dzielny (comparative dzielniejszy, superlative najdzielniejszy, derived adverb dzielnie)

    1. brave, plucky, valiant
      Synonym: odważny
    2. dexterous, skillful
      Synonym: zręczny
    3. (Łowicz) large; impressive; fat

    Declension

    Declension of dzielny (hard)
    singular plural
    masculine animate masculine inanimate feminine neuter virile (= masculine personal) non-virile
    nominative/vocative dzielny dzielna dzielne dzielni dzielne
    genitive dzielnego dzielnej dzielnego dzielnych
    dative dzielnemu dzielnej dzielnemu dzielnym
    accusative dzielnego dzielny dzielną dzielne dzielnych dzielne
    instrumental dzielnym dzielną dzielnym dzielnymi
    locative dzielnym dzielnej dzielnym dzielnych

    Derived terms

    Further reading

    • “dzielny”, in Wielki słownik języka polskiego‎[1] (in Polish), Instytut Języka Polskiego PAN
    • “dzielny”, in Polish dictionaries at PWN‎[2] (in Polish)
    • Halina Świderska (1929), “ʒ́elny”, in Dialekt Księstwa Łowickiego (in Polish), Warsaw, →ISBN, page 96