dziecinny

Polish

Etymology

    From dziecina + -ny.

    Pronunciation

     
    • IPA(key): /d͡ʑɛˈt͡ɕin.nɘ/
    • Audio:(file)
    • Rhymes: -innɘ
    • Syllabification: dzie‧cin‧ny

    Adjective

    dziecinny (comparative bardziej dziecinny, superlative najbardziej dziecinny, derived adverb dziecinnie)

    1. childish, infantile, juvenile, childlike (behaving immaturely)
      Synonyms: infantylny, naiwny, dziecięcy
    2. (relational) child, children (characteristic of children)
      Synonym: dziecięcy
    3. (relational) child's (intended for children)
      Synonym: dziecięcy
    4. (possessive, Kuyavia) child's (belonging to a child)
      dziecinny ojciec ― child's father
      dziecinna matka ― child's mother

    Declension

    Declension of dziecinny (hard)
    singular plural
    masculine animate masculine inanimate feminine neuter virile (= masculine personal) non-virile
    nominative/vocative dziecinny dziecinna dziecinne dziecinni dziecinne
    genitive dziecinnego dziecinnej dziecinnego dziecinnych
    dative dziecinnemu dziecinnej dziecinnemu dziecinnym
    accusative dziecinnego dziecinny dziecinną dziecinne dziecinnych dziecinne
    instrumental dziecinnym dziecinną dziecinnym dziecinnymi
    locative dziecinnym dziecinnej dziecinnym dziecinnych

    Further reading

    • “dziecinny”, in Wielki słownik języka polskiego‎[1] (in Polish), Instytut Języka Polskiego PAN
    • “dziecinny”, in Polish dictionaries at PWN‎[2] (in Polish)
    • Oskar Kolberg (1867), “dziecinny”, in Dzieła wszystkie: Kujawy (in Polish), page 270