dziabany
Polish
Etymology
See the etymology of the corresponding lemma form.
Pronunciation
- IPA(key): /d͡ʑaˈba.nɘ/
- Rhymes: -anɘ
- Syllabification: dzia‧ba‧ny
Participle
dziabany (passive adjectival)
- passive adjectival participle of dziabać
Declension
| singular | plural | |||||
|---|---|---|---|---|---|---|
| masculine animate | masculine inanimate | feminine | neuter | virile (= masculine personal) | non-virile | |
| nominative/ |
dziabany | dziabana | dziabane | dziabani | dziabane | |
| genitive | dziabanego | dziabanej | dziabanego | dziabanych | ||
| dative | dziabanemu | dziabanej | dziabanemu | dziabanym | ||
| accusative | dziabanego | dziabany | dziabaną | dziabane | dziabanych | dziabane |
| instrumental | dziabanym | dziabaną | dziabanym | dziabanymi | ||
| locative | dziabanym | dziabanej | dziabanym | dziabanych | ||