dywanik

Polish

Etymology

    From dywan + -ik.

    Pronunciation

    • IPA(key): /dɘˈva.ɲik/
    • Audio:(file)
    • Rhymes: -aɲik
    • Syllabification: dy‧wa‧nik

    Noun

    dywanik m inan

    1. diminutive of dywan
    2. (colloquial, figurative) conversation to which a superior calls their subordinate in order to admonish them
      Hypernym: rozmowa
    3. top layer of an asphalt, tar, or cobblestone road directly exposed to traffic

    Declension

    Declension of dywanik
    singular plural
    nominative dywanik dywaniki
    genitive dywanika dywaników
    dative dywanikowi dywanikom
    accusative dywanik dywaniki
    instrumental dywanikiem dywanikami
    locative dywaniku dywanikach
    vocative dywaniku dywaniki
    adjectives
    • dywaniarski
    • dywanowy
    nouns
    • dywan
    • dywan perski
    • dywaniarka
    • dywaniarz

    Further reading

    • “dywanik”, in Wielki słownik języka polskiego‎[1] (in Polish), Instytut Języka Polskiego PAN
    • “dywanik”, in Polish dictionaries at PWN‎[2] (in Polish)