dyskurant

Polish

Etymology

    From dyskurować + -ant.

    Pronunciation

    Noun

    dyskurant m pers

    1. (Far Masovian) babbler (one who talks much)

    Further reading

    • Wojciech Grzegorzewicz (1894), “dyskurant”, in “O języku ludowym w powiecie przasnyskim”, in Sprawozdania Komisji Językowej Akademii Umiejętności (in Polish), volume 5, Krakow: Akademia Umiejętności, page 107