dyskretny

Polish

Etymology

    From French discret + Polish -ny.

    Pronunciation

    • IPA(key): /dɘsˈkrɛt.nɘ/
    • Audio:(file)
    • Rhymes: -ɛtnɘ
    • Syllabification: dys‧kret‧ny

    Adjective

    dyskretny (comparative dyskretniejszy or bardziej dyskretny, superlative najdyskretniejszy or najbardziej dyskretny, derived adverb dyskretnie)

    1. discreet (respectful of privacy or secrecy; quiet; diplomatic)
    2. discreet (not drawing attention, anger or challenge; inconspicuous)
    3. (mathematics) discrete (consisting of values from a countable set)

    Declension

    Declension of dyskretny (hard)
    singular plural
    masculine animate masculine inanimate feminine neuter virile (= masculine personal) non-virile
    nominative/vocative dyskretny dyskretna dyskretne dyskretni dyskretne
    genitive dyskretnego dyskretnej dyskretnego dyskretnych
    dative dyskretnemu dyskretnej dyskretnemu dyskretnym
    accusative dyskretnego dyskretny dyskretną dyskretne dyskretnych dyskretne
    instrumental dyskretnym dyskretną dyskretnym dyskretnymi
    locative dyskretnym dyskretnej dyskretnym dyskretnych

    Further reading

    • “dyskretny”, in Wielki słownik języka polskiego‎[1] (in Polish), Instytut Języka Polskiego PAN
    • “dyskretny”, in Polish dictionaries at PWN‎[2] (in Polish)