dykcjonarz

Polish

Etymology

    Learned borrowing from Latin dictiōnārium.

    Pronunciation

     
    • IPA(key): /dɘkˈt͡sjɔ.naʂ/
    • Audio:(file)
    • Rhymes: -ɔnaʂ
    • Syllabification: dyk‧cjo‧narz

    Noun

    dykcjonarz m inan (diminutive dykcjonarzyk)

    1. (archaic) dictionary
      Synonyms: mównik, słownik, wokabularz

    Declension

    Declension of dykcjonarz
    singular plural
    nominative dykcjonarz dykcjonarze
    genitive dykcjonarza dykcjonarzy, dykcjonarzów1
    dative dykcjonarzowi dykcjonarzom
    accusative dykcjonarz dykcjonarze
    instrumental dykcjonarzem dykcjonarzami
    locative dykcjonarzu dykcjonarzach
    vocative dykcjonarzu dykcjonarze

    1Rare.

    Further reading

    • “dykcjonarz”, in Polish dictionaries at PWN‎[1] (in Polish)
    • “DYKCJONARZ”, in Elektroniczny Słownik Języka Polskiego XVII i XVIII Wieku [Electronic Dictionary of the Polish Language of the XVII and XVIII Century], 28.02.2025