wokabularz

Polish

Etymology

    From wokabuła + -arz.

    Pronunciation

    • IPA(key): /vɔ.kaˈbu.laʂ/
    • Audio:(file)
    • Rhymes: -ulaʂ
    • Syllabification: wo‧ka‧bu‧larz

    Noun

    wokabularz m inan (diminutive wokabularzyk)

    1. (obsolete) dictionary, glossary, lexicon
      Synonym: słownik

    Declension

    Declension of wokabularz
    singular plural
    nominative wokabularz wokabularze
    genitive wokabularza wokabularzy, wokabularzów1
    dative wokabularzowi wokabularzom
    accusative wokabularz wokabularze
    instrumental wokabularzem wokabularzami
    locative wokabularzu wokabularzach
    vocative wokabularzu wokabularze

    1Rare.

    Further reading

    • “wokabularz”, in Wielki słownik języka polskiego‎[1] (in Polish), Instytut Języka Polskiego PAN
    • “wokabularz”, in Polish dictionaries at PWN‎[2] (in Polish)