dygnitarz

Polish

Etymology

    Borrowed from German Dignitar.[1][2]

    Pronunciation

    • IPA(key): /dɘɡˈɲi.taʂ/
    • Audio:(file)
    • Rhymes: -itaʂ
    • Syllabification: dyg‧ni‧tarz

    Noun

    dygnitarz m pers

    1. dignitary (important or influential person)
      Synonym: dostojnik

    Declension

    Declension of dygnitarz
    singular plural
    nominative dygnitarz dygnitarze
    genitive dygnitarza dygnitarzy, dygnitarzów1
    dative dygnitarzowi dygnitarzom
    accusative dygnitarza dygnitarzy, dygnitarzów1
    instrumental dygnitarzem dygnitarzami
    locative dygnitarzu dygnitarzach
    vocative dygnitarzu dygnitarze

    1Rare.

    Derived terms

    adjective
    nouns
    • dygnitarstwo
    • dygnitarzówna
    adverb
    • po dygnitarsku
    noun
    • dygnitariat

    References

    1. ^ Mirosław Bańko; Lidia Wiśniakowska (2021), “dygnitarz”, in Wielki słownik wyrazów obcych, →ISBN
    2. ^ Bańkowski, Andrzej (2000), “dygnitarz”, in Etymologiczny słownik języka polskiego [Etymological Dictionary of the Polish Language] (in Polish)

    Further reading

    • “dygnitarz”, in Wielki słownik języka polskiego‎[1] (in Polish), Instytut Języka Polskiego PAN
    • “dygnitarz”, in Polish dictionaries at PWN‎[2] (in Polish)