dwuteownik

Polish

Etymology

    From dwu- + T + -ownik.

    Pronunciation

    • IPA(key): /dvu.tɛˈɔv.ɲik/
    • Audio:(file)
    • Rhymes: -ɔvɲik
    • Syllabification: dwu‧te‧ow‧nik

    Noun

    dwuteownik m inan

    1. (construction, engineering) I-beam (beam with an I-shaped cross-section)
      Synonym: dwuteówka

    Declension

    Declension of dwuteownik
    singular plural
    nominative dwuteownik dwuteowniki
    genitive dwuteownika dwuteowników
    dative dwuteownikowi dwuteownikom
    accusative dwuteownik dwuteowniki
    instrumental dwuteownikiem dwuteownikami
    locative dwuteowniku dwuteownikach
    vocative dwuteowniku dwuteowniki
    adjective
    • dwuteowy

    Further reading

    • “dwuteownik”, in Polish dictionaries at PWN‎[1] (in Polish)