dwulecie

Polish

Polish numbers (edit)
2 3  → 
    Cardinal: dwa
    Ordinal: drugi
    Adverbial: dwukrotnie, dwakroć
    Multiplier: podwójny, dwukrotny
    Distributive: podwójnie
    Adverbial qualitative: dwojako, dwoiście
    Multiplier qualitative: dwojaki, dwoisty
    Collective: dwoje, oboje, obydwoje
    Additional collective: oba, obydwa, para, duet
    Fractional: pół, połowa, połówka
    Numeral noun: dwójka
    Relational adjective: dwójkowy
    Related verb: dwoić
    Number of years: dwulecie

Etymology

    From dwa + -u- + lat + -ie.

    Pronunciation

    • IPA(key): /dvuˈlɛ.t͡ɕɛ/
    • Audio:(file)
    • Rhymes: -ɛt͡ɕɛ
    • Syllabification: dwu‧le‧cie

    Noun

    dwulecie n

    1. two-year-long period, biennium
    2. second anniversary

    Declension

    Declension of dwulecie
    singular plural
    nominative dwulecie dwulecia
    genitive dwulecia dwuleci
    dative dwuleciu dwuleciom
    accusative dwulecie dwulecia
    instrumental dwuleciem dwuleciami
    locative dwuleciu dwuleciach
    vocative dwulecie dwulecia

    Further reading

    • “dwulecie”, in Polish dictionaries at PWN‎[1] (in Polish)