dwukrotny

Polish

Etymology

    From dwa + -u- + -krotny.

    Pronunciation

    • IPA(key): /dvuˈkrɔt.nɘ/
    • Audio:(file)
    • Rhymes: -ɔtnɘ
    • Syllabification: dwu‧krot‧ny

    Adjective

    dwukrotny (not comparable, derived adverb dwukrotnie or dwakroć)

    1. two-time
      dwukrotny mistrz świata ― two-time world champion
    2. twofold

    Declension

    Declension of dwukrotny (hard)
    singular plural
    masculine animate masculine inanimate feminine neuter virile (= masculine personal) non-virile
    nominative/vocative dwukrotny dwukrotna dwukrotne dwukrotni dwukrotne
    genitive dwukrotnego dwukrotnej dwukrotnego dwukrotnych
    dative dwukrotnemu dwukrotnej dwukrotnemu dwukrotnym
    accusative dwukrotnego dwukrotny dwukrotną dwukrotne dwukrotnych dwukrotne
    instrumental dwukrotnym dwukrotną dwukrotnym dwukrotnymi
    locative dwukrotnym dwukrotnej dwukrotnym dwukrotnych

    Derived terms

    noun
    • dwukrotność

    Further reading

    • “dwukrotny”, in Wielki słownik języka polskiego‎[1] (in Polish), Instytut Języka Polskiego PAN
    • “dwukrotny”, in Polish dictionaries at PWN‎[2] (in Polish)