durduitură
Romanian
Etymology
Etymology tree
From durdui + -tură.
Noun
durduitură f (plural durduituri)
Declension
| singular | plural | |||
|---|---|---|---|---|
| indefinite | definite | indefinite | definite | |
| nominative-accusative | durduitură | durduitura | durduituri | durduiturile |
| genitive-dative | durduituri | durduiturii | durduituri | durduiturilor |
| vocative | durduitură, durduituro | durduiturilor | ||
References
- durduitură in Academia Română, Micul dicționar academic, ediția a II-a, Bucharest: Univers Enciclopedic, 2010. →ISBN