durduitură

Romanian

Etymology

    From durdui + -tură.

    Noun

    durduitură f (plural durduituri)

    1. thunder

    Declension

    singular plural
    indefinite definite indefinite definite
    nominative-accusative durduitură durduitura durduituri durduiturile
    genitive-dative durduituri durduiturii durduituri durduiturilor
    vocative durduitură, durduituro durduiturilor

    References

    • durduitură in Academia Română, Micul dicționar academic, ediția a II-a, Bucharest: Univers Enciclopedic, 2010. →ISBN