dumny
Polish
Etymology
Etymology tree
Pronunciation
Audio: (file) - Rhymes: -umnɘ
- Syllabification: dum‧ny
Adjective
dumny (comparative dumniejszy, superlative najdumniejszy, derived adverb dumnie)
Declension
| singular | plural | |||||
|---|---|---|---|---|---|---|
| masculine animate | masculine inanimate | feminine | neuter | virile (= masculine personal) | non-virile | |
| nominative/ |
dumny | dumna | dumne | dumni | dumne | |
| genitive | dumnego | dumnej | dumnego | dumnych | ||
| dative | dumnemu | dumnej | dumnemu | dumnym | ||
| accusative | dumnego | dumny | dumną | dumne | dumnych | dumne |
| instrumental | dumnym | dumną | dumnym | dumnymi | ||
| locative | dumnym | dumnej | dumnym | dumnych | ||
Further reading
- “dumny”, in Wielki słownik języka polskiego[1] (in Polish), Instytut Języka Polskiego PAN
- “dumny”, in Polish dictionaries at PWN[2] (in Polish)
- Józefa Kobylińska (2001), “dumny”, in Marian Kucała, editor, Słownik gwary gorczańskiej (zagórzańskiej)[3] (in Polish), Kraków: Wydawnictwo Naukowe Akademii Pedagogicznej, →ISBN, page 33