dumeritură

Romanian

Etymology

    From dumeri + -tură.

    Noun

    dumeritură f (plural dumerituri)

    1. (dated) reflexion

    Declension

    singular plural
    indefinite definite indefinite definite
    nominative-accusative dumeritură dumeritura dumerituri dumeriturile
    genitive-dative dumerituri dumeriturii dumerituri dumeriturilor
    vocative dumeritură, dumerituro dumeriturilor

    References

    • dumeritură in Academia Română, Micul dicționar academic, ediția a II-a, Bucharest: Univers Enciclopedic, 2010. →ISBN