duka

See also: Duka and düka

English

Etymology

    From Swahili duka, from Arabic دُكَّان (dukkān), from Aramaic דּוּכָּנָא (dukkānā, “dais”), from Akkadian 𒆠𒍇 (/⁠takkannu, dakkannu, dukkannu⁠/, “dais, platform, bench; niche, bedroom, private chambers or quarters”), ultimately from Sumerian 𒆠𒍇 (/⁠daggan⁠/, “chamber, doorway or its frame, niche in a wall”).

    Noun

    duka (plural dukas)

    1. (Kenya) A shop, store.
      • 2012, Aidan Hartley, “Life at One Remove”, in Literary Review, section 404:
        This series […] was the only interesting reading material you could find on the half-empty shelves of Nairobi dukas that called themselves bookshops but mostly sold school texts and dust-coated magazines.

    Anagrams

    Albanian

    Noun

    duka

    1. definite nominative singular of dukë

    Cebuano

    Pronunciation

    • Hyphenation: du‧ka

    Adjective

    duka

    1. tired; feeling the need for sleep
    2. inclined to drowse; heavy with sleepiness; lethargic; dozy
    3. disposing to sleep; lulling; soporific

    Verb

    duka

    1. to induce sleep; to make someone drowsy or lethargic

    Examples

    1. Giduka na jud ko.

    2. Dukaa ba uy, matog na jud ko ba.

    Indonesian

    Etymology

    From Malay duka, from Pali dukkha, from Sanskrit दुःख (duḥkha). Not related to luka.

    Pronunciation

    Adjective

    duka

    1. sad
      Synonym: sedih

    Derived terms

    • berduka
    • duka cita
    • duka nestapa
    • duka ria
    • kedukaan
    • mendukai
    • mendukakan

    Further reading

    Javanese

    Romanization

    duka

    1. romanization of ꦢꦸꦏ

    Maltese

    Etymology

      Borrowed from Italian duca.

      Pronunciation

      • IPA(key): /ˈduː.ka/
      • Rhymes: -uːka

      Noun

      duka m (plural duki, female equivalent dukessa)

      1. duke

      Manchu

      Romanization

      duka

      1. romanization of ᡩᡠᡴᠠ

      Mwani

      Etymology

      From Arabic دُكَّان (dukkān), from Aramaic דּוּכָּנָא (dukkānā, “dais”), from Akkadian 𒆠𒍇 (/⁠takkannu, dakkannu, dukkannu⁠/, “dais, platform, bench; niche, bedroom, private chambers or quarters”), ultimately from Sumerian 𒆠𒍇 (/⁠daggan⁠/, “chamber, doorway or its frame, niche in a wall”).

      Noun

      duka class 5 (plural maduka)

      1. (Nsimbwa) shop

      Synonyms

      Pangasinan

      Etymology

      Ultimately from Sanskrit दुःख (duḥkha).

      Pronunciation

      • IPA(key): /duˈka/, [dʊˈka]
      • Hyphenation: du‧ka

      Noun

      duká

      1. beggar

      Polish

      Pronunciation

      • IPA(key): /ˈdu.ka/
      • Rhymes: -uka
      • Syllabification: du‧ka

      Verb

      duka

      1. third-person singular present of dukać

      Sakizaya

      Pronunciation

      • IPA(key): /du.ˈka/, [du.ˈka]

      Noun

      duka

      1. wound; cut

      Sundanese

      Etymology

      Borrowed from Javanese duka (“I don't know”), short form of duka dalem (literally “my sorrow”). Ultimately from Sanskrit दुःख (duḥkha, “sorrow, distress, grief”).

      Interjection

      duka (Sundanese spelling ᮓᮥᮊᮃᮃ)

      1. I don't know
        Synonym: teuing
        "Terang bumina Pa Ujang, teu?" "Duka, pak. Abdi mah kirang terang."
        "Do you know Mr. Ujang's house?" "I don't know, sir. I don't [really] know much [about it]."

      Swahili

      Etymology

        Borrowed from Arabic دُكَّان (dukkān).[1] Probably a backformation from earlier *dukani, this being reinterpreted as duka + -ni (locative suffix).[2]

        Pronunciation

        • (Unguja standard) IPA(key): /ˈɗu.kɑ/
        • Audio (Kenya):(file)

        Noun

        duka class V (plural maduka class VI)

        1. shop (establishment that sells goods)

        Descendants

        • → Kikuyu: nduka

        References

        1. ^ Baldi, Sergio (30 November 2020), Dictionary of Arabic Loanwords in the Languages of Central and East Africa (Handbuch der Orientalistik; Erste Abteilung: Der Nahe und der Mittlere Osten; 145), Leiden • Boston: Brill, →ISBN, page 104 Nr. 925
        2. ^ Brook, Zev (2022), “Which Arabic Dialect Are Swahili Words From?”, in Studia Orientalia Electronica‎[1], volume 10, number 1, page 5 of 1-10

        Swedish

        Etymology

        duk +‎ -a

        Verb

        duka (present dukar, preterite dukade, supine dukat, imperative duka)

        1. (sometimes with a particle, especially upp or fram) to set (a table; to arrange with dishes and cutlery)

        Conjugation

        Conjugation of duka (weak)
        active passive
        infinitive duka dukas
        supine dukat dukats
        imperative duka —
        imper. plural1 duken —
        present past present past
        indicative dukar dukade dukas dukades
        ind. plural1 duka dukade dukas dukades
        subjunctive2 duke dukade dukes dukades
        present participle dukande
        past participle dukad

        1 Archaic. 2 Dated. See the appendix on Swedish verbs.

        Derived terms

        References

        Turkish

        Etymology

          Inherited from Ottoman Turkish دوقه (duka), borrowed from Italian duca, from Medieval Greek δοῦκα (doûka). Doublet of dük.

          Noun

          duka (definite accusative dukayı, plural dukalar)

          1. duke
            Synonym: dük

          Declension

          Declension of duka
          singular plural
          nominative duka dukalar
          definite accusative dukayı dukaları
          dative dukaya dukalara
          locative dukada dukalarda
          ablative dukadan dukalardan
          genitive dukanın dukaların
          Possessive forms
          nominative
          singular plural
          1st singular dukam dukalarım
          2nd singular dukan dukaların
          3rd singular dukası dukaları
          1st plural dukamız dukalarımız
          2nd plural dukanız dukalarınız
          3rd plural dukaları dukaları
          definite accusative
          singular plural
          1st singular dukamı dukalarımı
          2nd singular dukanı dukalarını
          3rd singular dukasını dukalarını
          1st plural dukamızı dukalarımızı
          2nd plural dukanızı dukalarınızı
          3rd plural dukalarını dukalarını
          dative
          singular plural
          1st singular dukama dukalarıma
          2nd singular dukana dukalarına
          3rd singular dukasına dukalarına
          1st plural dukamıza dukalarımıza
          2nd plural dukanıza dukalarınıza
          3rd plural dukalarına dukalarına
          locative
          singular plural
          1st singular dukamda dukalarımda
          2nd singular dukanda dukalarında
          3rd singular dukasında dukalarında
          1st plural dukamızda dukalarımızda
          2nd plural dukanızda dukalarınızda
          3rd plural dukalarında dukalarında
          ablative
          singular plural
          1st singular dukamdan dukalarımdan
          2nd singular dukandan dukalarından
          3rd singular dukasından dukalarından
          1st plural dukamızdan dukalarımızdan
          2nd plural dukanızdan dukalarınızdan
          3rd plural dukalarından dukalarından
          genitive
          singular plural
          1st singular dukamın dukalarımın
          2nd singular dukanın dukalarının
          3rd singular dukasının dukalarının
          1st plural dukamızın dukalarımızın
          2nd plural dukanızın dukalarınızın
          3rd plural dukalarının dukalarının

          Derived terms