dük

See also: duk

Talysh

Etymology

Cognate to Persian دوک, Northern Kurdish dûk with the same meaning.

Noun

dük

  1. spindle
  2. a magical ritual involving tying an object to a thread, like a spindle, to determine what the spirit of a deceased person, who has possessed another person, wants

Turkish

Etymology

    Borrowed from French duc.

    Pronunciation

    • IPA(key): [dyc]

    Noun

    dük (definite accusative dükü, plural dükler)

    1. duke (male ruler of a duchy)
      Synonym: duka

    Declension

    Declension of dük
    singular plural
    nominative dük dükler
    definite accusative dükü dükleri
    dative düke düklere
    locative dükte düklerde
    ablative dükten düklerden
    genitive dükün düklerin
    Possessive forms
    nominative
    singular plural
    1st singular düküm düklerim
    2nd singular dükün düklerin
    3rd singular dükü dükleri
    1st plural dükümüz düklerimiz
    2nd plural dükünüz dükleriniz
    3rd plural dükleri dükleri
    definite accusative
    singular plural
    1st singular dükümü düklerimi
    2nd singular dükünü düklerini
    3rd singular dükünü düklerini
    1st plural dükümüzü düklerimizi
    2nd plural dükünüzü düklerinizi
    3rd plural düklerini düklerini
    dative
    singular plural
    1st singular düküme düklerime
    2nd singular düküne düklerine
    3rd singular düküne düklerine
    1st plural dükümüze düklerimize
    2nd plural dükünüze düklerinize
    3rd plural düklerine düklerine
    locative
    singular plural
    1st singular dükümde düklerimde
    2nd singular dükünde düklerinde
    3rd singular dükünde düklerinde
    1st plural dükümüzde düklerimizde
    2nd plural dükünüzde düklerinizde
    3rd plural düklerinde düklerinde
    ablative
    singular plural
    1st singular dükümden düklerimden
    2nd singular dükünden düklerinden
    3rd singular dükünden düklerinden
    1st plural dükümüzden düklerimizden
    2nd plural dükünüzden düklerinizden
    3rd plural düklerinden düklerinden
    genitive
    singular plural
    1st singular dükümün düklerimin
    2nd singular dükünün düklerinin
    3rd singular dükünün düklerinin
    1st plural dükümüzün düklerimizin
    2nd plural dükünüzün düklerinizin
    3rd plural düklerinin düklerinin
    Predicative forms
    singular plural
    1st singular düküm düklerim
    2nd singular düksün düklersin
    3rd singular dük
    düktür
    dükler
    düklerdir
    1st plural düküz dükleriz
    2nd plural düksünüz düklersiniz
    3rd plural dükler düklerdir

    Derived terms

    Volapük

    Pronunciation

    • IPA(key): /dyk/

    Noun

    dük (genitive düka, plural düks)

    1. duke

    Declension

    Declension of dük
    Singular Plural
    Nominative dük düks
    Genitive düka dükas
    Dative düke dükes
    Accusative düki dükis
    Predicative1 düku dükus
    Vocative o dük o düks
    1. Introduced in Volapük Nulik.