dubi

See also: dự bị and Dubí

Esperanto

Etymology

    Derived from Latin dubitō. Compare Italian dubitare, English doubt, French douter, Spanish dudar.

    Pronunciation

    • IPA(key): /ˈdubi/
    • Audio 1:(file)
    • Audio 2:(file)
    • Rhymes: -ubi
    • Syllabification: du‧bi

    Verb

    dubi (present dubas, past dubis, future dubos, conditional dubus, volitive dubu)

    1. to doubt
    2. to question

    Conjugation

    Conjugation of dubi
    present past future
    singular plural singular plural singular plural
    tense dubas dubis dubos
    active participle dubanta dubantaj dubinta dubintaj dubonta dubontaj
    acc. dubantan dubantajn dubintan dubintajn dubontan dubontajn
    nominal active participle dubanto dubantoj dubinto dubintoj dubonto dubontoj
    acc. dubanton dubantojn dubinton dubintojn dubonton dubontojn
    adverbial active participle dubante dubinte dubonte
    infinitive dubi imperative dubu conditional dubus

    Romanian

    Etymology

      Borrowed from Ukrainian дубити (dubyty).

      Verb

      a dubi (third-person singular present dubește, past participle dubit) 4th conjugation

      1. to tan (leather, hides)

      Conjugation

      Serbo-Croatian

      Verb

      dubi (Cyrillic spelling дуби)

      1. inflection of dubiti:
        1. third-person singular present
        2. second-person singular imperative

      Verb

      dubi (Cyrillic spelling дуби)

      1. second-person singular imperative of dupsti