drauflosplappern
German
Etymology
Pronunciation
- IPA(key): /draʊ̯fˈloːsˌplapɐn/
- Hyphenation: de‧drauf‧los‧plap‧pern
Verb
drauflosplappern (weak, third-person singular present plappert drauflos, past tense plapperte drauflos, past participle drauflosgeplappert, auxiliary haben)
Conjugation
Conjugation of drauflosplappern (weak, auxiliary haben)
| infinitive | drauflosplappern | ||||
|---|---|---|---|---|---|
| present participle | drauflosplappernd | ||||
| past participle | drauflosgeplappert | ||||
| zu-infinitive | draufloszuplappern | ||||
| auxiliary | haben | ||||
| indicative | subjunctive | ||||
| singular | plural | singular | plural | ||
| present | ich plappre drauflos ich plappere drauflos ich plapper drauflos |
wir plappern drauflos | i | ich plappere drauflos ich plappre drauflos |
wir plappern drauflos |
| du plapperst drauflos | ihr plappert drauflos | du plapperest drauflos du plapprest drauflos |
ihr plapperet drauflos ihr plappret drauflos | ||
| er plappert drauflos | sie plappern drauflos | er plappere drauflos er plappre drauflos |
sie plappern drauflos | ||
| preterite | ich plapperte drauflos | wir plapperten drauflos | ii | ich plapperte drauflos1 | wir plapperten drauflos1 |
| du plappertest drauflos | ihr plappertet drauflos | du plappertest drauflos1 | ihr plappertet drauflos1 | ||
| er plapperte drauflos | sie plapperten drauflos | er plapperte drauflos1 | sie plapperten drauflos1 | ||
| imperative | plappre drauflos (du) plapper drauflos (du) plappere drauflos (du) |
plappert drauflos (ihr) | |||
1Rare except in very formal contexts; alternative in würde normally preferred.
Subordinate-clause forms of drauflosplappern (weak, auxiliary haben)
| indicative | subjunctive | ||||
|---|---|---|---|---|---|
| present | dass ich drauflosplappre dass ich drauflosplappere dass ich drauflosplapper |
dass wir drauflosplappern | i | dass ich drauflosplappere dass ich drauflosplappre |
dass wir drauflosplappern |
| dass du drauflosplapperst | dass ihr drauflosplappert | dass du drauflosplapperest dass du drauflosplapprest |
dass ihr drauflosplapperet dass ihr drauflosplappret | ||
| dass er drauflosplappert | dass sie drauflosplappern | dass er drauflosplappere dass er drauflosplappre |
dass sie drauflosplappern | ||
| preterite | dass ich drauflosplapperte | dass wir drauflosplapperten | ii | dass ich drauflosplapperte1 | dass wir drauflosplapperten1 |
| dass du drauflosplappertest | dass ihr drauflosplappertet | dass du drauflosplappertest1 | dass ihr drauflosplappertet1 | ||
| dass er drauflosplapperte | dass sie drauflosplapperten | dass er drauflosplapperte1 | dass sie drauflosplapperten1 | ||
1Rare except in very formal contexts; alternative in würde normally preferred.
Composed forms of drauflosplappern (weak, auxiliary haben)
| perfect | |||||
|---|---|---|---|---|---|
| singular | plural | singular | plural | ||
| indicative | ich habe drauflosgeplappert | wir haben drauflosgeplappert | subjunctive | ich habe drauflosgeplappert | wir haben drauflosgeplappert |
| du hast drauflosgeplappert | ihr habt drauflosgeplappert | du habest drauflosgeplappert | ihr habet drauflosgeplappert | ||
| er hat drauflosgeplappert | sie haben drauflosgeplappert | er habe drauflosgeplappert | sie haben drauflosgeplappert | ||
| pluperfect | |||||
| indicative | ich hatte drauflosgeplappert | wir hatten drauflosgeplappert | subjunctive | ich hätte drauflosgeplappert | wir hätten drauflosgeplappert |
| du hattest drauflosgeplappert | ihr hattet drauflosgeplappert | du hättest drauflosgeplappert | ihr hättet drauflosgeplappert | ||
| er hatte drauflosgeplappert | sie hatten drauflosgeplappert | er hätte drauflosgeplappert | sie hätten drauflosgeplappert | ||
| future i | |||||
| infinitive | drauflosplappern werden | subjunctive i | ich werde drauflosplappern | wir werden drauflosplappern | |
| du werdest drauflosplappern | ihr werdet drauflosplappern | ||||
| er werde drauflosplappern | sie werden drauflosplappern | ||||
| indicative | ich werde drauflosplappern | wir werden drauflosplappern | subjunctive ii | ich würde drauflosplappern | wir würden drauflosplappern |
| du wirst drauflosplappern | ihr werdet drauflosplappern | du würdest drauflosplappern | ihr würdet drauflosplappern | ||
| er wird drauflosplappern | sie werden drauflosplappern | er würde drauflosplappern | sie würden drauflosplappern | ||
| future ii | |||||
| infinitive | drauflosgeplappert haben werden | subjunctive i | ich werde drauflosgeplappert haben | wir werden drauflosgeplappert haben | |
| du werdest drauflosgeplappert haben | ihr werdet drauflosgeplappert haben | ||||
| er werde drauflosgeplappert haben | sie werden drauflosgeplappert haben | ||||
| indicative | ich werde drauflosgeplappert haben | wir werden drauflosgeplappert haben | subjunctive ii | ich würde drauflosgeplappert haben | wir würden drauflosgeplappert haben |
| du wirst drauflosgeplappert haben | ihr werdet drauflosgeplappert haben | du würdest drauflosgeplappert haben | ihr würdet drauflosgeplappert haben | ||
| er wird drauflosgeplappert haben | sie werden drauflosgeplappert haben | er würde drauflosgeplappert haben | sie würden drauflosgeplappert haben | ||
Synonyms
- drauflosquatschen
- drauflosreden
Further reading
- “drauflosplappern”, in Digitales Wörterbuch der deutschen Sprache[1] (in German)
- “drauflosplappern” in OpenThesaurus.de