drapacz

See also: Drapacz

Polish

Etymology

    From drapać + -acz.

    Pronunciation

     
    • IPA(key): /ˈdra.pat͡ʂ/
    • Audio:(file)
    • Rhymes: -apat͡ʂ
    • Syllabification: dra‧pacz
    • Homophone: Drapacz

    Noun

    drapacz m inan

    1. (colloquial) skyscraper (tall building)
      Synonyms: drapacz chmur, wieżowiec
    2. blessed thistle (Cnicus benedictus)
    3. (archaeology) scraper (prehistoric unifacial tool thought to have been used for hideworking and woodworking)
    4. (agriculture) cultivator (device used to loosen or stir the soil)
      Synonym: kultywator
    5. (nautical) type of barless anchor consisting of a shank and four flukes
    6. (Far Masovian) broom that is scratched out from sweeping
      Synonym: drapak

    Declension

    Declension of drapacz
    singular plural
    nominative drapacz drapacze
    genitive drapacza drapaczy, drapaczów1
    dative drapaczowi drapaczom
    accusative drapacz drapacze
    instrumental drapaczem drapaczami
    locative drapaczu drapaczach
    vocative drapaczu drapacze

    1Rare.

    Derived terms

    adjective
    • drapaczowy
    nouns
    verb
    • drapaczować impf
    nouns
    verbs

    Further reading

    • “drapacz”, in Wielki słownik języka polskiego‎[1] (in Polish), Instytut Języka Polskiego PAN
    • “drapacz”, in Polish dictionaries at PWN‎[2] (in Polish)
    • Antoni Waga (1860), “drapacz”, in “Abecadłowy spis wyrazów ludowego języka w okolicach Łomży, Wizny i przyległych”, in Kazimierz Władysław Wóycicki, editor, Biblioteka Warszawska‎[3] (in Polish), volume 2, Warsaw, page 751