dostateczny

Polish

Etymology

    From dostatek + -ny.

    Pronunciation

    • IPA(key): /dɔ.staˈtɛt͡ʂ.nɘ/
    • Audio:(file)
    • Rhymes: -ɛt͡ʂnɘ
    • Syllabification: do‧sta‧tecz‧ny

    Adjective

    dostateczny (not comparable, derived adverb dostatecznie)

    1. sufficient, adequate
      Antonym: niedostateczny

    Declension

    Declension of dostateczny (hard)
    singular plural
    masculine animate masculine inanimate feminine neuter virile (= masculine personal) non-virile
    nominative/vocative dostateczny dostateczna dostateczne dostateczni dostateczne
    genitive dostatecznego dostatecznej dostatecznego dostatecznych
    dative dostatecznemu dostatecznej dostatecznemu dostatecznym
    accusative dostatecznego dostateczny dostateczną dostateczne dostatecznych dostateczne
    instrumental dostatecznym dostateczną dostatecznym dostatecznymi
    locative dostatecznym dostatecznej dostatecznym dostatecznych

    Noun

    dostateczny m inan

    1. (education) C (the letter grade assigned) [with z (+ genitive) ‘in what subject’]
      Synonym: trójka

    Declension

    Declension of dostateczny
    singular plural
    nominative dostateczny dostateczne
    genitive dostatecznego dostatecznych
    dative dostatecznemu dostatecznym
    accusative dostateczny dostateczne
    instrumental dostatecznym dostatecznymi
    locative dostatecznym dostatecznych
    vocative dostateczny dostateczne
    adjective

    Further reading

    • “dostateczny”, in Wielki słownik języka polskiego‎[1] (in Polish), Instytut Języka Polskiego PAN
    • “dostateczny”, in Polish dictionaries at PWN‎[2] (in Polish)