dost

See also: dōšt, Dost, döst, Döst, doʻst, and dosť

English

Alternative forms

Etymology

    From do + -st.

    Pronunciation

    Verb

    dost

    1. (archaic) second-person singular simple present indicative of do

    Usage notes

    Dost and doth are generally used as auxiliary verbs; doest and doeth are generally used as main verbs.

    Quotations

    • For quotations using this term, see Citations:dost.

    Anagrams

    Ashkun

    Etymology

    From Proto-Nuristani *dasta, from Proto-Indo-Iranian *ȷ́ʰástas, from Proto-Indo-European *ǵʰóstos, from *ǵʰes- (“hand”).[1]

    Noun

    dost (Sanu)[2]

    1. hand

    References

    1. ^ Halfmann, Jakob (2025). The Diversification of Indo-Iranian and the Position of the Nuristani Languages. Wiesbaden: Reichert.
    2. ^ Strand, Richard F. (2016), “d′ost”, in Nûristânî Etymological Lexicon‎[1]

    Azerbaijani

    Other scripts
    Cyrillic дост
    Arabic دوست

    Etymology

      Borrowed from Classical Persian دوسْت (dōst), from Middle Persian 𐭣𐭥𐭮𐭲𐭩 (dwst' /⁠dōst⁠/), from Old Persian 𐎭𐎢𐏁𐎫𐎠 (d-u-š-t-a /⁠dauštā⁠⁠/), from Proto-Iranian *jawštā́, from Proto-Indo-Iranian *ȷ́awštā́, from Proto-Indo-European *ǵéws-tōr ~ *ǵus-tr-és, from *ǵews-.

      Pronunciation

      • IPA(key): [dost]
      • Audio (Baku):(file)

      Noun

      dost (definite accusative dostu, plural dostlar)

      1. friend
        Synonyms: rəfiq, arxadaş
        Dilçiliklə maraqlanan dostlarımı çox əzizləyirəm. ― I cherish my friends who are interested in linguistics.

      Declension

      Declension of dost
      singular plural
      nominative dostdostlar
      definite accusative dostudostları
      dative dostadostlara
      locative dostdadostlarda
      ablative dostdandostlardan
      definite genitive dostundostların
      Possessive forms of dost
      nominative
      singular plural
      mənim (“my”) dostum dostlarım
      sənin (“your”) dostun dostların
      onun (“his/her/its”) dostu dostları
      bizim (“our”) dostumuz dostlarımız
      sizin (“your”) dostunuz dostlarınız
      onların (“their”) dostu or dostları dostları
      accusative
      singular plural
      mənim (“my”) dostumu dostlarımı
      sənin (“your”) dostunu dostlarını
      onun (“his/her/its”) dostunu dostlarını
      bizim (“our”) dostumuzu dostlarımızı
      sizin (“your”) dostunuzu dostlarınızı
      onların (“their”) dostunu or dostlarını dostlarını
      dative
      singular plural
      mənim (“my”) dostuma dostlarıma
      sənin (“your”) dostuna dostlarına
      onun (“his/her/its”) dostuna dostlarına
      bizim (“our”) dostumuza dostlarımıza
      sizin (“your”) dostunuza dostlarınıza
      onların (“their”) dostuna or dostlarına dostlarına
      locative
      singular plural
      mənim (“my”) dostumda dostlarımda
      sənin (“your”) dostunda dostlarında
      onun (“his/her/its”) dostunda dostlarında
      bizim (“our”) dostumuzda dostlarımızda
      sizin (“your”) dostunuzda dostlarınızda
      onların (“their”) dostunda or dostlarında dostlarında
      ablative
      singular plural
      mənim (“my”) dostumdan dostlarımdan
      sənin (“your”) dostundan dostlarından
      onun (“his/her/its”) dostundan dostlarından
      bizim (“our”) dostumuzdan dostlarımızdan
      sizin (“your”) dostunuzdan dostlarınızdan
      onların (“their”) dostundan or dostlarından dostlarından
      genitive
      singular plural
      mənim (“my”) dostumun dostlarımın
      sənin (“your”) dostunun dostlarının
      onun (“his/her/its”) dostunun dostlarının
      bizim (“our”) dostumuzun dostlarımızın
      sizin (“your”) dostunuzun dostlarınızın
      onların (“their”) dostunun or dostlarının dostlarının

      Derived terms

      • aşna-dost (“friends and such”)
      • dost-aşnalıq
      • dost-doğma
      • dost-düşmən
      • dost-tanış (“friends and acquaintances”)
      • dost-tanışlı
      • dostbaz
      • dostbazlıq
      • dostca
      • dostcasına
      • dostlaşmaq
      • dostluq (“friendship”)
      • dostpərəst
      • dostsuz
      • dostucan
      • dostyana

      Crimean Tatar

      Etymology

        Borrowed from Ottoman Turkish دوست (dost), borrowed from Classical Persian دوسْت (dōst), from Middle Persian 𐭣𐭥𐭮𐭲𐭩 (dwst' /⁠dōst⁠/), from Old Persian 𐎭𐎢𐏁𐎫𐎠 (d-u-š-t-a /⁠dauštā⁠⁠/), from Proto-Iranian *jawštā́, from Proto-Indo-Iranian *ȷ́awštā́, from Proto-Indo-European *ǵéws-tōr ~ *ǵus-tr-és, from *ǵews-.

        Noun

        dost

        1. friend

        Declension

        Declension of dost
        singular plural
        nominative dost dostlar
        genitive dostnıñ dostlarnıñ
        dative dostqa dostlarğa
        accusative dostnı dostlarnı
        locative dostta dostlarda
        ablative dosttan dostlardan

        Derived terms

        References

        • Mirjejev, V. A.; Usejinov, S. M. (2002), Ukrajinsʹko-krymsʹkotatarsʹkyj slovnyk [Ukrainian – Crimean Tatar Dictionary]‎[3], Simferopol: Dolya, →ISBN
        • “dost”, in Luğatçıq (in Russian)

        Czech

        Alternative forms

        Etymology

        Inherited from Old Czech dosti, dost, from Old Czech do- + syt. Compare Polish dość.

        Pronunciation

        • IPA(key): [ˈdost]
        • Audio:(file)

        Adverb

        dost

        1. enough
        2. pretty, rather

        Further reading

        Northern Kurdish

        Etymology

          Borrowed from Classical Persian دوسْت (dōst), from Middle Persian 𐭣𐭥𐭮𐭲𐭩 (dwst' /⁠dōst⁠/), from Old Persian 𐎭𐎢𐏁𐎫𐎠 (d-u-š-t-a /⁠dauštā⁠⁠/), from Proto-Iranian *jawštā́, from Proto-Indo-Iranian *ȷ́awštā́, from Proto-Indo-European *ǵéws-tōr ~ *ǵus-tr-és, from *ǵews-.

          Pronunciation

          • IPA(key): /doːst/

          Noun

          dost ?

          1. friend

          Romanian

          Etymology

            Borrowed from German Dosten.

            Noun

            dost n (plural dosturi)

            1. oregano

            Declension

            singular plural
            indefinite definite indefinite definite
            nominative-accusative dost dostul dosturi dosturile
            genitive-dative dost dostului dosturi dosturilor
            vocative dostule dosturilor

            References

            • dost in Academia Română, Micul dicționar academic, ediția a II-a, Bucharest: Univers Enciclopedic, 2010. →ISBN

            Serbo-Croatian

            Etymology

            Clipping of dosta.

            Pronunciation

            • IPA(key): /dôst/

            Adverb

            dost (Cyrillic spelling дост)

            1. (colloquial) enough, sufficiently
            2. (colloquial) lots of, plenty of
            3. (colloquial) rather, quite (+ adjective or adverb)
              Dost depresivno... ― So depressing...

            Synonyms

            Turkish

            Etymology

              Inherited from Ottoman Turkish دوست (dost), borrowed from Classical Persian دوسْت (dōst), from Middle Persian 𐭣𐭥𐭮𐭲𐭩 (dwst' /⁠dōst⁠/), from Old Persian 𐎭𐎢𐏁𐎫𐎠 (d-u-š-t-a /⁠dauštā⁠⁠/), from Proto-Iranian *jawštā́, from Proto-Indo-Iranian *ȷ́awštā́, from Proto-Indo-European *ǵéws-tōr ~ *ǵus-tr-és, from *ǵews-.

              Pronunciation

              • Audio:(file)

              Noun

              dost (definite accusative dostu, plural dostlar)

              1. friend
                Synonym: (informal) kanka
              2. paramour; an illicit male or female lover
                Synonyms: (a female paramour) metres, (slang) zamazingo

              Usage notes

              • (friend): Often, arkadaş is used instead of dost.

              Declension

              Declension of dost
              singular plural
              nominative dost dostlar
              definite accusative dostu dostları
              dative dosta dostlara
              locative dostta dostlarda
              ablative dosttan dostlardan
              genitive dostun dostların
              Possessive forms
              nominative
              singular plural
              1st singular dostum dostlarım
              2nd singular dostun dostların
              3rd singular dostu dostları
              1st plural dostumuz dostlarımız
              2nd plural dostunuz dostlarınız
              3rd plural dostları dostları
              definite accusative
              singular plural
              1st singular dostumu dostlarımı
              2nd singular dostunu dostlarını
              3rd singular dostunu dostlarını
              1st plural dostumuzu dostlarımızı
              2nd plural dostunuzu dostlarınızı
              3rd plural dostlarını dostlarını
              dative
              singular plural
              1st singular dostuma dostlarıma
              2nd singular dostuna dostlarına
              3rd singular dostuna dostlarına
              1st plural dostumuza dostlarımıza
              2nd plural dostunuza dostlarınıza
              3rd plural dostlarına dostlarına
              locative
              singular plural
              1st singular dostumda dostlarımda
              2nd singular dostunda dostlarında
              3rd singular dostunda dostlarında
              1st plural dostumuzda dostlarımızda
              2nd plural dostunuzda dostlarınızda
              3rd plural dostlarında dostlarında
              ablative
              singular plural
              1st singular dostumdan dostlarımdan
              2nd singular dostundan dostlarından
              3rd singular dostundan dostlarından
              1st plural dostumuzdan dostlarımızdan
              2nd plural dostunuzdan dostlarınızdan
              3rd plural dostlarından dostlarından
              genitive
              singular plural
              1st singular dostumun dostlarımın
              2nd singular dostunun dostlarının
              3rd singular dostunun dostlarının
              1st plural dostumuzun dostlarımızın
              2nd plural dostunuzun dostlarınızın
              3rd plural dostlarının dostlarının
              Predicative forms
              singular plural
              1st singular dostum dostlarım
              2nd singular dostsun dostlarsın
              3rd singular dost
              dosttur
              dostlar
              dostlardır
              1st plural dostuz dostlarız
              2nd plural dostsunuz dostlarsınız
              3rd plural dostlar dostlardır

              Antonyms

              Derived terms

              • dost hayatı
              • dost hayatı yaşamak

              See also

              Adjective

              ... dostu

              1. (in compounds) friendly, compatible with, or not damaging to (the compounded noun).
                Elektrikli araçların karbondioksit salınımına neden olmaması sebebiyle çevre dostu bir araç olarak kabul edilmektedir.
                Since electric vehicles do not cause carbon dioxide emissions, they are considered an environmentally friendly vehicle.
                esnek ve kullanıcı dostu arayüze sahip bir yazılım
                software with a flexible and user-friendly interface

              References

              Turkmen

              Other scripts
              Latin dost
              Cyrillic дост
              Arabic دوست

              Etymology

                Borrowed from Classical Persian دوسْت (dōst), from Middle Persian 𐭣𐭥𐭮𐭲𐭩 (dwst' /⁠dōst⁠/), from Old Persian 𐎭𐎢𐏁𐎫𐎠 (d-u-š-t-a /⁠dauštā⁠⁠/), from Proto-Iranian *jawštā́, from Proto-Indo-Iranian *ȷ́awštā́, from Proto-Indo-European *ǵéws-tōr ~ *ǵus-tr-és, from *ǵews-.

                Noun

                dost (definite accusative dosty, plural dostlar)

                1. friend, mate
                2. friend (term of address)

                Declension

                Declension of dost
                singular plural
                nominative dost dostlar
                accusative dosty dostlary
                genitive dostuň dostlaryň
                dative dosta dostlara
                locative dostda dostlarda
                ablative dostdan dostlardan

                Derived terms

                • dostlaşmaq (“to befriend”)
                • dostluk (“friendship”)
                • dostlukly (“friendly”)
                • dostparaz (“friendly”)
                • dostparazçylyk
                • dostparazlyk

                Further reading

                • “dost” in Enedilim.com
                • “dost” in Webonary.org

                Waigali

                Alternative forms

                Etymology

                From Proto-Nuristani *dasta, alteration of Proto-Indo-Iranian *ȷ́ʰástas, from Proto-Indo-European *ǵʰes- (“hand”).

                Pronunciation

                • IPA(key): /ˈdost/

                Noun

                dost (Nisheigram)[1]

                1. hand

                References

                1. ^ Strand, Richard F. (2016), “dost”, in Nûristânî Etymological Lexicon‎[2]
                • Jakob Halfmann (2022) Advances in the historical phonology of the Nuristani languages, in International Journal of Diachronic Linguistics and Linguistic Reconstruction 19, page 127

                Welsh

                Pronunciation

                • IPA(key): /dɔst/

                Adjective

                dost

                1. soft mutation of tost

                Mutation

                Mutated forms of tost
                radical soft nasal aspirate
                tost dost nhost thost

                Note: Certain mutated forms of some words can never occur in standard Welsh.
                All possible mutated forms are displayed for convenience.

                Zazaki

                Etymology

                  Borrowed from Classical Persian دوسْت (dōst), from Middle Persian 𐭣𐭥𐭮𐭲𐭩 (dwst' /⁠dōst⁠/), from Old Persian 𐎭𐎢𐏁𐎫𐎠 (d-u-š-t-a /⁠dauštā⁠⁠/), from Proto-Iranian *jawštā́, from Proto-Indo-Iranian *ȷ́awštā́, from Proto-Indo-European *ǵéws-tōr ~ *ǵus-tr-és, from *ǵews-.

                  Noun

                  dost

                  1. friend
                    Synonyms: olboz, ombaz