doporučit

Czech

Etymology

    From do- + poručit.

    Pronunciation

    • IPA(key): [ˈdoporut͡ʃɪt]
    • Audio:(file)

    Verb

    doporučit pf (imperfective doporučovat)

    1. to recommend

    Conjugation

    Conjugation of doporučit
    infinitive doporučit, doporučiti active adjective doporučivší


    verbal noun doporučení passive adjective doporučený
    present forms indicative imperative
    singular plural singular plural
    1st person doporučím doporučíme — doporučme
    2nd person doporučíš doporučíte doporuč doporučte
    3rd person doporučí doporučí — —

    The verb doporučit does not have present tense and the present forms are used to express future only.

    participles past participles passive participles
    singular plural singular plural
    masculine animate doporučil doporučili doporučen doporučeni
    masculine inanimate doporučily doporučeny
    feminine doporučila doporučena
    neuter doporučilo doporučila doporučeno doporučena
    transgressives present past
    masculine singular — doporučiv
    feminine + neuter singular — doporučivši
    plural — doporučivše

    Further reading