dopalacz

Polish

Etymology

    From dopalać + -acz.

    Pronunciation

    • IPA(key): /dɔˈpa.lat͡ʂ/
    • Audio:(file)
    • Rhymes: -alat͡ʂ
    • Syllabification: do‧pa‧lacz

    Noun

    dopalacz m inan

    1. afterburner
    2. (informal) designer drug

    Declension

    Declension of dopalacz
    singular plural
    nominative dopalacz dopalacze
    genitive dopalacza dopalaczy, dopalaczów1
    dative dopalaczowi dopalaczom
    accusative dopalacz dopalacze
    instrumental dopalaczem dopalaczami
    locative dopalaczu dopalaczach
    vocative dopalaczu dopalacze

    1Rare.

    Further reading

    • “dopalacz”, in Wielki słownik języka polskiego‎[1] (in Polish), Instytut Języka Polskiego PAN
    • “dopalacz”, in Polish dictionaries at PWN‎[2] (in Polish)