donnaigh

Irish

Alternative forms

Etymology

From donn (“brown”) +‎ -igh (verbal suffix).

Verb

donnaigh (present analytic donnaíonn, future analytic donnóidh, verbal noun donnú, past participle donnaithe)

  1. (ambitransitive, cooking) to brown
  2. (ambitransitive) to bronze, tan
  3. (ambitransitive) to rust

Conjugation

Conjugation of donnaigh (second conjugation)
indicative singular plural direct relative autonomous
first second third first second third
present donnaím donnaíonn tú;
donnaír†
donnaíonn sé, sí donnaímid;
donnaíonn muid
donnaíonn sibh donnaíonn siad;
donnaíd†
a dhonnaíonn; a dhonnaíos donnaítear
past dhonnaigh mé; dhonnaíos dhonnaigh tú; dhonnaís dhonnaigh sé, sí dhonnaíomar; dhonnaigh muid dhonnaigh sibh; dhonnaíobhair dhonnaigh siad; dhonnaíodar a dhonnaigh donnaíodh
past habitual dhonnaínn /
donnaínn‡
dhonnaíteá /
donnaíteá‡
dhonnaíodh sé, sí /
donnaíodh sé, sí‡
dhonnaímis; dhonnaíodh muid /
donnaímis‡; donnaíodh muid‡
dhonnaíodh sibh /
donnaíodh sibh‡
dhonnaídís; dhonnaíodh /
donnaídís‡; donnaíodh siad‡
a dhonnaíodh dhonnaítí /
donnaítí‡
singular plural direct relative autonomous
first second third first second third
future donnóidh mé;
donnód;
donnóchaidh mé†
donnóidh tú;
donnóir†;
donnóchaidh tú†
donnóidh sé, sí;
donnóchaidh sé, sí†
donnóimid;
donnóidh muid;
donnóchaimid†;
donnóchaidh muid†
donnóidh sibh;
donnóchaidh sibh†
donnóidh siad;
donnóid†;
donnóchaidh siad†
a dhonnóidh; a dhonnós; a dhonnóchaidh†; a dhonnóchas† donnófar; donnóchar†
conditional dhonnóinn; dhonnóchainn† /
donnóinn‡; donnóchainn†‡
dhonnófá; dhonnóchthᆠ/
donnófá‡; donnóchthᆇ
dhonnódh sé, sí; dhonnóchadh sé, s토/
donnódh sé, sí‡; donnóchadh sé, s톇
dhonnóimis; dhonnódh muid; dhonnóchaimis†; dhonnóchadh muid† /
donnóimis‡; donnódh muid‡; donnóchaimis†‡; donnóchadh muid†‡
dhonnódh sibh; dhonnóchadh sibh† /
donnódh sibh‡; donnóchadh sibh†‡
dhonnóidís; dhonnódh siad; dhonnóchaidís†; dhonnóchadh siad† /
donnóidís‡; donnódh siad‡; donnóchaidís†‡; donnóchadh siad†‡
a dhonnódh; a dhonnóchadh† dhonnófaí; dhonnóchtha토/
donnófaí‡; donnóchtha톇
subjunctive singular plural direct relative autonomous
first second third first second third
present go ndonnaí mé;
go ndonnaíod†
go ndonnaí tú;
go ndonnaír†
go ndonnaí sé, sí go ndonnaímid;
go ndonnaí muid
go ndonnaí sibh go ndonnaí siad;
go ndonnaíd†
— go ndonnaítear
past dá ndonnaínn dá ndonnaíteá dá ndonnaíodh sé, sí dá ndonnaímis;
dá ndonnaíodh muid
dá ndonnaíodh sibh dá ndonnaídís;
dá ndonnaíodh siad
— dá ndonnaítí
imperative singular plural direct relative autonomous
first second third first second third
— donnaím donnaigh donnaíodh sé, sí donnaímis donnaígí;
donnaídh†
donnaídís — donnaítear
past participle donnaithe
verbal noun donnú

† archaic or dialect form
‡ dependent form

Mutation

Mutated forms of donnaigh
radical lenition eclipsis
donnaigh dhonnaigh ndonnaigh

Note: Certain mutated forms of some words can never occur in standard Modern Irish.
All possible mutated forms are displayed for convenience.

Further reading