dogonić

Polish

Alternative forms

Etymology

    From do- + gonić.

    Pronunciation

    • IPA(key): /dɔˈɡɔ.ɲit͡ɕ/
    • Audio:(file)
    • Rhymes: -ɔɲit͡ɕ
    • Syllabification: do‧go‧nić

    Verb

    dogonić pf (imperfective doganiać)

    1. (transitive) to catch up with, to catch
      Synonyms: dognać, doścignąć, dopędzić, zrównać się z, dopaść
    2. (reflexive with się) to catch up with each other

    Conjugation

    Conjugation of dogonić pf (class VIa)
    person singular plural
    masculine feminine neuter virile nonvirile
    infinitive dogonić
    future tense 1st dogonię dogonimy
    2nd dogonisz dogonicie
    3rd dogoni dogonią
    impersonal dogoni się
    past tense 1st dogoniłem,
    -(e)m dogonił
    dogoniłam,
    -(e)m dogoniła
    dogoniłom1,
    -(e)m dogoniło
    dogoniliśmy,
    -(e)śmy dogonili
    dogoniłyśmy,
    -(e)śmy dogoniły
    2nd dogoniłeś,
    -(e)ś dogonił
    dogoniłaś,
    -(e)ś dogoniła
    dogoniłoś1,
    -(e)ś dogoniło
    dogoniliście,
    -(e)ście dogonili
    dogoniłyście,
    -(e)ście dogoniły
    3rd dogonił dogoniła dogoniło dogonili dogoniły
    impersonal dogoniono
    conditional 1st dogoniłbym,
    bym dogonił
    dogoniłabym,
    bym dogoniła
    dogoniłobym1,
    bym dogoniło
    dogonilibyśmy,
    byśmy dogonili
    dogoniłybyśmy,
    byśmy dogoniły
    2nd dogoniłbyś,
    byś dogonił
    dogoniłabyś,
    byś dogoniła
    dogoniłobyś1,
    byś dogoniło
    dogonilibyście,
    byście dogonili
    dogoniłybyście,
    byście dogoniły
    3rd dogoniłby,
    by dogonił
    dogoniłaby,
    by dogoniła
    dogoniłoby,
    by dogoniło
    dogoniliby,
    by dogonili
    dogoniłyby,
    by dogoniły
    impersonal dogoniono by
    imperative 1st niech dogonię dogońmy
    2nd dogoń dogońcie
    3rd niech dogoni niech dogonią
    less common forms
    pluperfect
    (dated, literary)
    1st dogoniłem był dogoniłam była dogoniłom było1 dogoniliśmy byli dogoniłyśmy były
    2nd dogoniłeś był dogoniłaś była dogoniłoś było1 dogoniliście byli dogoniłyście były
    3rd dogonił był dogoniła była dogoniło było dogonili byli dogoniły były
    past conditional
    (dated, literary)
    1st byłbym dogonił byłabym dogoniła byłobym dogoniło1 bylibyśmy dogonili byłybyśmy dogoniły
    2nd byłbyś dogonił byłabyś dogoniła byłobyś dogoniło1 bylibyście dogonili byłybyście dogoniły
    3rd byłby dogonił byłaby dogoniła byłoby dogoniło byliby dogonili byłyby dogoniły
    passive adjectival participle dogoniony dogoniona dogonione dogonieni dogonione
    anterior adverbial participle dogoniwszy
    verbal noun dogonienie

    1Personal neuter forms might be considered nonstandard, protological, or nonce, appearing mostly in literature to refer to grammatically neuter nouns, however might also be used for people who prefer neuter forms.

    Further reading

    • “dogonić”, in Wielki słownik języka polskiego‎[1] (in Polish), Instytut Języka Polskiego PAN
    • “dogonić”, in Polish dictionaries at PWN‎[2] (in Polish)