dobroczyńca

Polish

Etymology

    From dobro + -o- + czynić + -ca. Calque of Latin benefactor (literally “good doer”).

    Pronunciation

    • IPA(key): /dɔ.brɔˈt͡ʂɘɲ.t͡sa/
    • Audio:(file)
    • Rhymes: -ɘɲt͡sa
    • Syllabification: do‧bro‧czyń‧ca

    Noun

    dobroczyńca m pers

    1. benefactor
      Synonyms: (archaic) benefaktor, (archaic) dobrodziej, fundator, ofiarodawca

    Declension

    Declension of dobroczyńca
    singular plural
    nominative dobroczyńca dobroczyńcy, dobroczyńce1
    genitive dobroczyńcy dobroczyńców
    dative dobroczyńcy dobroczyńcom
    accusative dobroczyńcę dobroczyńców
    instrumental dobroczyńcą dobroczyńcami
    locative dobroczyńcy dobroczyńcach
    vocative dobroczyńco dobroczyńcy

    1Deprecative.

    Further reading

    • “dobroczyńca”, in Wielki słownik języka polskiego‎[1] (in Polish), Instytut Języka Polskiego PAN
    • “dobroczyńca”, in Polish dictionaries at PWN‎[2] (in Polish)