dobitny

Polish

Etymology

    From dobić + -ny. The present meaning is derived from earlier, synonymous with dobijający.

    Pronunciation

    • IPA(key): /dɔˈbit.nɘ/
    • Audio:(file)
    • Rhymes: -itnɘ
    • Syllabification: do‧bit‧ny

    Adjective

    dobitny (comparative dobitniejszy, superlative najdobitniejszy, derived adverb dobitnie)

    1. emphatic, perspicuous
      Synonyms: dosadny, jasny, kategoryczny, oczywisty, pewny, wyrazisty, wyraźny
      Antonyms: niejasny, niepewny, wieloznaczny
      • 2006, Magdalena Tulli, Skaza, Wydawnictwo W.A.B., →OCLC, page 61:
        Wiatr dmuchnął, rozwinął flagi i pozostawił je w łopocie. Był to najbardziej dobitny znak, że coś się zmieniło.
        The wind blew, unfurling the flags and leaving them fluttering. It was the most emphatic sign that something has changed.
    2. (obsolete) finishing, final
      Synonyms: dobijający, ostateczny, stanowczy
      • 1779 [1765], Bernard-Joseph Saurin, translated by Franciszek Barss, Bewerley czyli Gracz angielski: tragedya w piąciu aktach, Drukarnia Dufoura, page 117, translation of Beverlei (in French):
        Losy me nieszczęsne! tym ostatnim, i dobitnym ciosem, odrywacie mię życiu.
        O, my wretched fate[s]! with that ultimate and finishing blow you tear me away from life.

    Declension

    Declension of dobitny (hard)
    singular plural
    masculine animate masculine inanimate feminine neuter virile (= masculine personal) non-virile
    nominative/vocative dobitny dobitna dobitne dobitni dobitne
    genitive dobitnego dobitnej dobitnego dobitnych
    dative dobitnemu dobitnej dobitnemu dobitnym
    accusative dobitnego dobitny dobitną dobitne dobitnych dobitne
    instrumental dobitnym dobitną dobitnym dobitnymi
    locative dobitnym dobitnej dobitnym dobitnych

    Derived terms

    See also

    Further reading

    • “dobitny”, in Wielki słownik języka polskiego‎[1] (in Polish), Instytut Języka Polskiego PAN
    • “dobitny”, in Polish dictionaries at PWN‎[2] (in Polish)