divisibilitas

Latin

Etymology

    From dīvīsibilis + -tās.

    Pronunciation

    Noun

    dīvīsibilitās f (genitive dīvīsibilitātis); third declension

    1. (mathematics) divisibility
      • 1659, Juan Caramuel Lobkowitz, Caramuelis metalogica disputationes de logicae essentia, proprietatibus, et operationibus continens, page 312:
        Nam, vel potentia ſpiritualis eſt diviſibilis entitativè, quod multi de materiâ-primâ aſſerunt: vel afficitur diviſibilitate continuâ, qualis eſt quantitas molis in corporibus: vel ſaltem diviſibilitate numerica, qualis eſt in corporibus diſcreta ſeu numerica quantitas.
        For, either spiritual power is divisible in an entity, as many assert of primary matter: or it is affected by continuous divisibility, such as the quantity of mass in bodies: or else by numerical divisibility, such as the discrete or numerical quantity in bodies.

    Declension

    Third-declension noun.