divisibilis

Latin

Etymology

    From dīvīsus + -bilis.

    Pronunciation

    Adjective

    dīvīsibilis (neuter dīvīsibile); third-declension two-termination adjective

    1. divisible
      • 1659, Juan Caramuel Lobkowitz, Caramuelis metalogica disputationes de logicae essentia, proprietatibus, et operationibus continens, page 312:
        Nam, vel potentia ſpiritualis eſt diviſibilis entitativè, quod multi de materiâ-primâ aſſerunt: vel afficitur diviſibilitate continuâ, qualis eſt quantitas molis in corporibus: vel ſaltem diviſibilitate numerica, qualis eſt in corporibus diſcreta ſeu numerica quantitas.
        For, either spiritual power is divisible in an entity, as many assert of primary matter: or it is affected by continuous divisibility, such as the quantity of mass in bodies: or else by numerical divisibility, such as the discrete or numerical quantity in bodies.

    Declension

    Third-declension two-termination adjective.

    Derived terms

    Descendants

    • Catalan: divisible
    • English: divisible
    • French: divisible
    • Italian: divisibile
    • Portuguese: divisível
    • Romanian: divizibil
    • Spanish: divisible

    References

    • “divisibilis”, in Charlton T. Lewis and Charles Short (1879), A Latin Dictionary, Oxford: Clarendon Press
    • “divisibilis”, in Gaffiot, Félix (1934), Dictionnaire illustré latin-français, Hachette.