diplomat

See also: Diplomat, diplomát, and diplômât

English

Etymology

From French diplomate, a back-formation from diplomatique (“diplomatic”), ultimately from Ancient Greek δίπλωμα (díplōma, “double-folded document”).

Pronunciation

  • IPA(key): /ˈdɪp.lə.mæt/
  • Audio (Southern England):(file)

Noun

diplomat (plural diplomats)

  1. A person, such as an ambassador, who is accredited to represent a government officially in its relations with other governments or international organisations
    The French diplomat negotiated the peace treaty.
    A career as a diplomat requires cultural awareness and patience.
    #* 2019, VOA Learning English (public domain)
    In a meeting with a top Chinese diplomat last year, Moon said China was partly responsible for South Korea’s pollution problem.
  2. (figuratively) Someone who uses skill and tact in dealing with other people.

Synonyms

Derived terms

Translations

The translations below need to be checked and inserted above into the appropriate translation tables. See instructions at Wiktionary:Entry layout § Translations.

See also

Azerbaijani

Etymology

Ultimately from French diplomate.

Noun

diplomat (definite accusative diplomatı, plural diplomatlar)

  1. diplomat

Declension

Declension of diplomat
singular plural
nominative diplomatdiplomatlar
definite accusative diplomatıdiplomatları
dative diplomatadiplomatlara
locative diplomatdadiplomatlarda
ablative diplomatdandiplomatlardan
definite genitive diplomatındiplomatların
Possessive forms of diplomat
nominative
singular plural
mənim (“my”) diplomatım diplomatlarım
sənin (“your”) diplomatın diplomatların
onun (“his/her/its”) diplomatı diplomatları
bizim (“our”) diplomatımız diplomatlarımız
sizin (“your”) diplomatınız diplomatlarınız
onların (“their”) diplomatı or diplomatları diplomatları
accusative
singular plural
mənim (“my”) diplomatımı diplomatlarımı
sənin (“your”) diplomatını diplomatlarını
onun (“his/her/its”) diplomatını diplomatlarını
bizim (“our”) diplomatımızı diplomatlarımızı
sizin (“your”) diplomatınızı diplomatlarınızı
onların (“their”) diplomatını or diplomatlarını diplomatlarını
dative
singular plural
mənim (“my”) diplomatıma diplomatlarıma
sənin (“your”) diplomatına diplomatlarına
onun (“his/her/its”) diplomatına diplomatlarına
bizim (“our”) diplomatımıza diplomatlarımıza
sizin (“your”) diplomatınıza diplomatlarınıza
onların (“their”) diplomatına or diplomatlarına diplomatlarına
locative
singular plural
mənim (“my”) diplomatımda diplomatlarımda
sənin (“your”) diplomatında diplomatlarında
onun (“his/her/its”) diplomatında diplomatlarında
bizim (“our”) diplomatımızda diplomatlarımızda
sizin (“your”) diplomatınızda diplomatlarınızda
onların (“their”) diplomatında or diplomatlarında diplomatlarında
ablative
singular plural
mənim (“my”) diplomatımdan diplomatlarımdan
sənin (“your”) diplomatından diplomatlarından
onun (“his/her/its”) diplomatından diplomatlarından
bizim (“our”) diplomatımızdan diplomatlarımızdan
sizin (“your”) diplomatınızdan diplomatlarınızdan
onların (“their”) diplomatından or diplomatlarından diplomatlarından
genitive
singular plural
mənim (“my”) diplomatımın diplomatlarımın
sənin (“your”) diplomatının diplomatlarının
onun (“his/her/its”) diplomatının diplomatlarının
bizim (“our”) diplomatımızın diplomatlarımızın
sizin (“your”) diplomatınızın diplomatlarınızın
onların (“their”) diplomatının or diplomatlarının diplomatlarının

Further reading

Catalan

Etymology

    From diploma +‎ -at.

    Pronunciation

    Adjective

    diplomat (feminine diplomada, masculine plural diplomats, feminine plural diplomades)

    1. having a diploma

    Noun

    diplomat m (plural diplomats, feminine diplomada, feminine plural diplomades)

    1. graduate, degree-holder

    Further reading

    Czech

    Etymology

      Borrowed from French diplomate.

      Pronunciation

      • IPA(key): [ˈdɪplomat]
      • Audio:(file)
      • Rhymes: -omat
      • Hyphenation: di‧p‧lo‧mat

      Noun

      diplomat m anim (female equivalent diplomatka, relational adjective diplomatický)

      1. diplomat

      Declension

      Further reading

      Danish

      Etymology

      From French diplomate. By surface analysis, diplom +‎ -at.

      Pronunciation

      • IPA(key): /diplomaːt/, [d̥ipʰˈl̥oˈmæːˀd̥]

      Noun

      diplomat c (singular definite diplomaten, plural indefinite diplomater)

      1. diplomat

      Inflection

      Declension of diplomat
      common
      gender
      singular plural
      indefinite definite indefinite definite
      nominative diplomat diplomaten diplomater diplomaterne
      genitive diplomats diplomatens diplomaters diplomaternes

      Further reading

      Indonesian

      Alternative forms

      Etymology

      From Dutch diplomaat, from French diplomate, from New Latin dīplōmaticus.

      Pronunciation

      • IPA(key): [dɪp̚ˈlomat̚]
      • Hyphenation: dip‧lo‧mat
      • Rhymes: -at

      Noun

      diplomat (plural diplomat-diplomat)

      1. diplomat: a person, such as an ambassador, who is accredited to represent a government officially in its relations with other governments or international organisations

      Further reading

      Malay

      Etymology

      Borrowed from English diplomat, from French diplomate.

      Pronunciation

      • (English-based) IPA(key): /diˈplomet/ [diˈplo.mɛt̪̚]
        Rhymes: -mɛt, -ɛt
      • (spelling-based) IPA(key): /diˈplomat/ [diˈplo.mat̪̚]
        Rhymes: -mat, -at
      • Hyphenation: di‧plo‧mat

      Noun

      diplomat (Jawi spelling ديڤلومت, plural diplomat-diplomat)

      1. diplomat: a person, such as an ambassador, who is accredited to represent a government officially in its relations with other governments or international organisations.

      Further reading

      Norwegian Bokmål

      Etymology

      From French diplomate.

      Noun

      diplomat m (definite singular diplomaten, indefinite plural diplomater, definite plural diplomatene)

      1. a diplomat

      References

      Norwegian Nynorsk

      Etymology

      From French diplomate.

      Noun

      diplomat m (definite singular diplomaten, indefinite plural diplomatar, definite plural diplomatane)

      1. a diplomat

      References

      Romanian

      Etymology

        Borrowed from French diplômé.

        Noun

        diplomat m (plural diplomați)

        1. diplomat

        Declension

        singular plural
        indefinite definite indefinite definite
        nominative-accusative diplomat diplomatul diplomați diplomații
        genitive-dative diplomat diplomatului diplomați diplomaților
        vocative diplomatule diplomaților

        Adjective

        diplomat m or n (feminine singular diplomată, masculine plural diplomați, feminine/neuter plural diplomate)

        1. having a diploma or a degree

        Declension

        Declension of diplomat
        singular plural
        masculine neuter feminine masculine neuter feminine
        nominative-
        accusative
        indefinite diplomat diplomată diplomați diplomate
        definite diplomatul diplomata diplomații diplomatele
        genitive-
        dative
        indefinite diplomat diplomate diplomați diplomate
        definite diplomatului diplomatei diplomaților diplomatelor

        Serbo-Croatian

        Pronunciation

        • IPA(key): /diplǒmat/
        • Hyphenation: di‧plo‧mat

        Noun

        diplòmat m anim (Cyrillic spelling дипло̀мат)

        1. diplomat

        Declension

        Declension of diplomat
        singular plural
        nominative diplomat diplomati
        genitive diplomata diplomata
        dative diplomatu diplomatima
        accusative diplomata diplomate
        vocative diplomate diplomati
        locative diplomatu diplomatima
        instrumental diplomatom diplomatima

        Turkish

        Etymology

          Inherited from Ottoman Turkish دیپلومات, borrowed from French diplomate.

          Pronunciation

          • IPA(key): /diploˈmɑt/, /dipɫoˈmɑt/
          • Audio (Standard Istanbul):(file)

          Noun

          diplomat (definite accusative diplomatı, plural diplomatlar)

          1. diplomat

          Declension

          Declension of diplomat
          singular plural
          nominative diplomat diplomatlar
          definite accusative diplomatı diplomatları
          dative diplomata diplomatlara
          locative diplomatta diplomatlarda
          ablative diplomattan diplomatlardan
          genitive diplomatın diplomatların
          Predicative forms
          singular plural
          1st singular diplomatım diplomatlarım
          2nd singular diplomatsın diplomatlarsın
          3rd singular diplomat
          diplomattır
          diplomatlar
          diplomatlardır
          1st plural diplomatız diplomatlarız
          2nd plural diplomatsınız diplomatlarsınız
          3rd plural diplomatlar diplomatlardır