dinjic
Aromanian
Alternative forms
- dinjicu
Etymology
Probably from a Vulgar Latin root *dēmīcō, from Latin mīca. Compare Romanian dumica, dumic (earlier demica).
Verb
dinjic (third-person singular dinjicã, participle dinjicatã)
Conjugation
| long infinitive | dinjicari, dinjicare | ||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|
| gerund | dinjicãnda | ||||||
| past participle | dinjicatã | ||||||
| singular | plural | ||||||
| first | second | third | first | second | third | ||
| indicative | present | dinjic, dinjicu | dinjits, dinjitsã | dinjicã | dinjicãm, dinjicãmu | dinjicats, dinjicatsã, dinjicatsi | dinjicã |
| imperfect | dinjicam | dinjicai | dinjica | dinjicam | dinjicats, dinjicatsi | dinjica | |
| simple perfect | dinjicai | dinjicash, dinjicashi | dinjicã | dinjicãm | dinjicat | dinjicarã | |
| conditional | present | s-dinjicarim | s-dinjicari, s-dinjicarishi | s-dinjicari, s-dinjicare | s-dinjicarim | s-dinjicarit | s-dinjicari, s-dinjicare |
| subjunctive | present | s-dinjic, s-dinjicu | s-dinjits, s-dinjitsã | s-dinjitsi, s-dinjitse | s-dinjicãm, s-dinjicãmu | s-dinjicats, s-dinjicatsã, s-dinjicatsi | s-dinjitsi, s-dinjitse |
| imperative | present | — | dinjicã | — | — | dinjicats, dinjicatsã, dinjicatsi | — |
Related terms
- dinjicari / dinjicare
- dinjicat