dingti

See also: dǐngtì

Lithuanian

Etymology

From the zero-grade of the root of deñgti (“cover, conceal”). Cognate with Latvian diñgt (“to be quiet, control oneself”).

Pronunciation

  • IPA(key): /ˈdʲɪŋk.tʲɪ/

Verb

diñgti (third-person present tense diñgsta, third-person past tense diñgo)

  1. (intransitive) to disappear, vanish, go away
    Diñk mán i̇̀š akių̃! - Get out of my sight!
  2. (intransitive) get away; find a place for oneself
    Mán jaũ nėrà kur̃ diñgti. - I have no way out now.
    Àš põ pirtiẽs vakarýkščios võs gyvà) - nèt nežinaũ kur̃ diñgti. - I am half dead after last night's sauna; I don't even know what to do with myself.

Conjugation

Conjugation of dingti
singular vienaskaita plural daugiskaita
1st person 2nd person 3rd person 1st person 2nd person 3rd person
aš tu jis/ji mes jūs jie/jos
indicative present dingstù dingsti̇̀ diñgsta diñgstame
diñgstam
diñgstate
diñgstat
diñgsta
past dingaũ dingai̇̃ diñgo diñgome
diñgom
diñgote
diñgot
diñgo
past frequentative diñgdavau diñgdavai diñgdavo diñgdavome
diñgdavom
diñgdavote
diñgdavot
diñgdavo
future diñgsiu diñgsi diñgs diñgsime
diñgsim
diñgsite
diñgsit
diñgs
subjunctive diñgčiau diñgtum
diñgtumei
diñgtų diñgtumėme
diñgtumėm
diñgtume
diñgtumėte
diñgtumėt
diñgtų
imperative — diñk
diñki
tediñgsta
tediñgstie
diñkime
diñkim
diñkite
diñkit
tediñgsta
tediñgstie
Participles of dingti
adjectival
active passive
present diñgstąs
diñgstantis
diñgstamas
past diñgęs diñgtas
past frequentative diñgdavęs —
future diñgsiąs
diñgsiantis
diñgsimas
participle of necessity — diñgtinas
adverbial
special (pusdalyvis) diñgdamas
half-participle
(padalyviai)
present diñgstant
past diñgus
past frequentative diñgdavus
future diñgsiant
manner of action (būdinys) diñgte
diñgtinai

Synonyms

Derived terms

References

  • Derksen, Rick (2015), “dingti”, in Etymological Dictionary of the Baltic Inherited Lexicon (Leiden Indo-European Etymological Dictionary Series; 13), Leiden, Boston: Brill, →ISBN, pages 130-131