dilucidatio

Latin

Etymology

    From dīlūcidō (“to make clear, to clarify”) + -tiō (“-tion”, suffix forming action nouns).

    Pronunciation

    Noun

    dīlūcidātiō f (genitive dīlūcidātiōnis); third declension (Late Latin)

    1. illustration, explanation; clearness, distinctness
      • c. 540 CE, Cassiodorus, Complexiones 1 Cor.6:
        […] in judicio Dei cuncta sint posita, ubi actus omnium manifesta dilucidatione cognoscitur.
        (please add an English translation of this quotation)

    Inflection

    Third-declension noun.

    singular plural
    nominative dīlūcidātiō dīlūcidātiōnēs
    genitive dīlūcidātiōnis dīlūcidātiōnum
    dative dīlūcidātiōnī dīlūcidātiōnibus
    accusative dīlūcidātiōnem dīlūcidātiōnēs
    ablative dīlūcidātiōne dīlūcidātiōnibus
    vocative dīlūcidātiō dīlūcidātiōnēs

    References