dibuitură

Romanian

Etymology

    From dibui + -tură.

    Noun

    dibuitură f (plural dibuituri)

    1. (dated) fumbling

    Declension

    singular plural
    indefinite definite indefinite definite
    nominative-accusative dibuitură dibuitura dibuituri dibuiturile
    genitive-dative dibuituri dibuiturii dibuituri dibuiturilor
    vocative dibuitură, dibuituro dibuiturilor