devintokė

Lithuanian

Etymology

From devinta +‎ -okė.

Pronunciation

  • IPA(key): [dʲɛʋʲɪn²ˈtoːkʲeː]
  • Rhymes: -oːkʲeː
  • Syllabification: de‧vin‧tõ‧kė

Noun

devintokė f (masculine devintokas)

  1. A pupil who is in ninth grade.

Declension

Declension of devintokė
singular plural
nominative devintokė devintokės
genitive devintokės devintokių
dative devintokei devintokėms
accusative devintokę devintokes
instrumental devintoke devintokėmis
locative devintokėje devintokėse
vocative devintoke devintokės

Coordinate terms