deszyfrator

Polish

Etymology

    From deszyfrować + -ator.

    Pronunciation

    • IPA(key): /dɛ.ʂɘˈfra.tɔr/
    • Rhymes: -atɔr
    • Syllabification: de‧szy‧fra‧tor

    Noun

    deszyfrator m inan

    1. decoder (device that decodes a scrambled electronic signal)
      Synonym: dekoder

    Declension

    Declension of deszyfrator
    singular plural
    nominative deszyfrator deszyfratory
    genitive deszyfratora deszyfratorów
    dative deszyfratorowi deszyfratorom
    accusative deszyfrator deszyfratory
    instrumental deszyfratorem deszyfratorami
    locative deszyfratorze deszyfratorach
    vocative deszyfratorze deszyfratory

    Noun

    deszyfrator m pers

    1. codebreaker (one who decodes encrypted messages)

    Declension

    Declension of deszyfrator
    singular plural
    nominative deszyfrator deszyfratorowie, deszyfratory1
    genitive deszyfratora deszyfratorów
    dative deszyfratorowi deszyfratorom
    accusative deszyfratora deszyfratorów
    instrumental deszyfratorem deszyfratorami
    locative deszyfratorze deszyfratorach
    vocative deszyfratorze deszyfratorowie

    1Deprecative.

    Further reading

    • “deszyfrator”, in Wielki słownik języka polskiego‎[1] (in Polish), Instytut Języka Polskiego PAN
    • “deszyfrator”, in Polish dictionaries at PWN‎[2] (in Polish)