despit

Basque

Etymology

    Possibly borrowed from Middle French despit.

    Pronunciation

    • IPA(key): /des̺pit/ [d̪es̺.pit̪]
    • Audio:(file)
    • Rhymes: -es̺pit, -it
    • Hyphenation: des‧pit

    Conjunction

    despit

    1. (Northern) [with genitive] despite, in spite of

    Noun

    despit inan

    1. (Northern) spite, hatred
      Synonyms: hisi, mespretxu

    Declension

    Declension of despit (inan C-stem)
    indefinite singular plural proximal plural
    absolutive despit despita despitak despitok
    ergative despitek despitak despitek despitok
    dative despiti despitari despitei despitoi
    genitive despiten despitaren despiten despiton
    comitative despitekin despitarekin despitekin despitokin
    causative despitengatik despitarengatik despitengatik despitongatik
    benefactive despitentzat despitarentzat despitentzat despitontzat
    instrumental despitez despitaz despitez despitotaz
    inessive despitetan despitean despitetan despitotan
    locative despitetako despiteko despitetako despitotako
    allative despitetara despitera despitetara despitotara
    terminative despitetaraino despiteraino despitetaraino despitotaraino
    directive despitetarantz despiterantz despitetarantz despitotarantz
    destinative despitetarako despiterako despitetarako despitotarako
    ablative despitetatik despitetik despitetatik despitotatik
    partitive despitik — — —
    prolative despittzat — — —

    Further reading

    • “despit”, in Euskaltzaindiaren Hiztegia [Dictionary of the Basque Academy] (in Basque), Euskaltzaindia [Royal Academy of the Basque Language]
    • “despit”, in Orotariko Euskal Hiztegia [General Basque Dictionary], Euskaltzaindia, 1987–2005

    Catalan

    Etymology

    From Latin despectus.

    Pronunciation

    Noun

    despit m (plural despits)

    1. spite

    Derived terms

    Further reading

    Cornish

    Etymology

    From Middle English despit, from Old French despit, from Latin dēspectum.

    Noun

    despit m (plural despityow)

    1. contempt, despite, insult

    Derived terms

    Verb

    despit

    1. inflection of despitya:
      1. third-person singular present indicative/future indicative
      2. second-person singular imperative

    Mutation

    Mutation of despit
    radical soft aspirate hard mixed
    despit dhespit unchanged tespit tespit

    Note: Certain mutated forms of some words can never occur in standard Cornish.
    All possible mutated forms are displayed for convenience.

    References

    • “despit” in Cornish Dictionary / Gerlyver Kernewek, Akademi Kernewek.

    Middle French

    Etymology

    Old French despit.

    Noun

    despit m (plural despis)

    1. contempt (scorn, disdain)

    Descendants

    • French: dépit