delikacik

Polish

Etymology

    From delikat + -ik. First attested in 1588.[1]

    Pronunciation

     
    • IPA(key): /dɛ.liˈka.t͡ɕik/
    • Audio:(file)
    • Rhymes: -at͡ɕik
    • Syllabification: de‧li‧ka‧cik

    Noun

    delikacik m pers

    1. (derogatory) diminutive of delikat
      Synonym: delikatniaczek

    Declension

    Declension of delikacik
    singular plural
    nominative delikacik delikacikowie, delikaciki1
    genitive delikacika delikacików
    dative delikacikowi delikacikom
    accusative delikacika delikacików
    instrumental delikacikiem delikacikami
    locative delikaciku delikacikach
    vocative delikaciku delikacikowie

    1Deprecative.

    References

    1. ^ Maria Renata Mayenowa, et al., editors (2010-2023), “delikacik”, in Słownik Polszczyzny XVI Wieku [A Dictionary of 16th Century Polish]

    Further reading