deklinacyjny

Polish

Etymology

    From deklinacja + -ny.

    Pronunciation

    • IPA(key): /dɛ.kli.naˈt͡sɘj.nɘ/
    • Audio:(file)
    • Rhymes: -ɘjnɘ
    • Syllabification: de‧kli‧na‧cyj‧ny

    Adjective

    deklinacyjny (not comparable, derived adverb deklinacyjnie)

    1. (relational, grammar) declension, declensional
      Hypernym: fleksyjny
      Coordinate term: koniugacyjny

    Declension

    Declension of deklinacyjny (hard)
    singular plural
    masculine animate masculine inanimate feminine neuter virile (= masculine personal) non-virile
    nominative/vocative deklinacyjny deklinacyjna deklinacyjne deklinacyjni deklinacyjne
    genitive deklinacyjnego deklinacyjnej deklinacyjnego deklinacyjnych
    dative deklinacyjnemu deklinacyjnej deklinacyjnemu deklinacyjnym
    accusative deklinacyjnego deklinacyjny deklinacyjną deklinacyjne deklinacyjnych deklinacyjne
    instrumental deklinacyjnym deklinacyjną deklinacyjnym deklinacyjnymi
    locative deklinacyjnym deklinacyjnej deklinacyjnym deklinacyjnych

    Further reading

    • “deklinacyjny”, in Wielki słownik języka polskiego‎[1] (in Polish), Instytut Języka Polskiego PAN
    • “deklinacyjny”, in Polish dictionaries at PWN‎[2] (in Polish)