deklinacyjny
Polish
Etymology
Etymology tree
Polish deklinacja
Polish deklinacyjny
From deklinacja + -ny.
Pronunciation
- IPA(key): /dɛ.kli.naˈt͡sɘj.nɘ/
Audio: (file) - Rhymes: -ɘjnɘ
- Syllabification: de‧kli‧na‧cyj‧ny
Adjective
deklinacyjny (not comparable, derived adverb deklinacyjnie)
- (relational, grammar) declension, declensional
- Hypernym: fleksyjny
- Coordinate term: koniugacyjny
Declension
| singular | plural | |||||
|---|---|---|---|---|---|---|
| masculine animate | masculine inanimate | feminine | neuter | virile (= masculine personal) | non-virile | |
| nominative/ |
deklinacyjny | deklinacyjna | deklinacyjne | deklinacyjni | deklinacyjne | |
| genitive | deklinacyjnego | deklinacyjnej | deklinacyjnego | deklinacyjnych | ||
| dative | deklinacyjnemu | deklinacyjnej | deklinacyjnemu | deklinacyjnym | ||
| accusative | deklinacyjnego | deklinacyjny | deklinacyjną | deklinacyjne | deklinacyjnych | deklinacyjne |
| instrumental | deklinacyjnym | deklinacyjną | deklinacyjnym | deklinacyjnymi | ||
| locative | deklinacyjnym | deklinacyjnej | deklinacyjnym | deklinacyjnych | ||
Further reading
- “deklinacyjny”, in Wielki słownik języka polskiego[1] (in Polish), Instytut Języka Polskiego PAN
- “deklinacyjny”, in Polish dictionaries at PWN[2] (in Polish)
Categories: